عملیات مروارید یکی از موفق‌ترین عملیات‌های نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در دوران جنگ تحمیلی بود که در تاریخ ۷ آذر ۱۳۵۹ (۲۸ نوامبر ۱۹۸۰) و ۶۷ روز پس از آغاز جنگ به اجرا درآمد. هدف اصلی این عملیات انهدام نیروی دریایی عراق و قطع مسیرهای صادرات نفت این کشور بود. عراق در آغاز جنگ تلاش داشت تا با دسترسی به تنگه هرمز و مناطق استراتژیک خلیج فارس، برتری دریایی به دست آورد و جریان صادرات نفت ایران را مختل سازد. نیروی دریایی ایران با اجرای این عملیات موفق شد تا بخش بزرگی از نیروی دریایی عراق را نابود کند و برتری خود را در آب‌های خلیج فارس تثبیت نماید.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این عملیات، انهدام دو سکوی نفتی مهم عراق به نام‌های البکر و الامیه بود. این سکوها از مراکز اصلی صادرات نفت عراق بودند و نقش کلیدی در تأمین مالی این کشور در دوران جنگ داشتند. با انهدام این سکوها، عراق تا پایان جنگ قادر به صدور نفت از این پایگاه‌ها نبود که ضربه‌ای جدی به اقتصاد این کشور وارد کرد.

عملیات مروارید، نه تنها از نظر نظامی بلکه از نظر اقتصادی نیز نقش بسیار مؤثری در تضعیف عراق داشت. این عملیات با همکاری نیروهای هوایی و دریایی ایران و با برنامه‌ریزی دقیق انجام شد و به یکی از مهم‌ترین عملیات‌های موفق ایران در طول جنگ تبدیل شد. توانایی ایران در این عملیات باعث شد نیروی دریایی عراق برای مدت طولانی از صحنه جنگ حذف شود و ایران بتواند برتری دریایی خود را حفظ کند.