◾️چشمان دل؛ روایتی از روشندلان خط‌شکن
▪️بیست و سوم مهرماه، روز جهانی عصای سفید است؛ روزی که نه‌تنها نماد احترام به حقوق نابینایان، بلکه فرصتی است برای تماشای شکوه اراده‌ انسان‌هایی که با وجود فقدان بینایی ظاهر، “بصیرت” را به بلندترین قله‌های افتخار رساندند. در تاریخ حماسه‌آفرینی‌های ملت ایران، عصای سفید، تنها ابزاری برای حرکت نیست؛ گاهی خود آن عصا، نشانه‌ای از استقامت مردانی است که در “جنگ‌های تحمیلی”، برای امنیت این مرز و بوم، روشنی چشمانشان را فدای روشنی فردای میهن کردند.
◾️پیوند با دفاع مقدس:
در دوران هشت سال دفاع مقدس، شاهد حضور ایثارگرانی بودیم که در میدان‌های مین و زیر آتش توپخانه دشمن، بینایی خود را از دست دادند. جانبازان بصیر، کسانی که در “هشت سال دفاع مقدس ”، به تأسی از علمدار کربلا، حضرت ابوالفضل العباس (ع)، با اهدای چشمان خویش، بینشی عمیق‌تر از هر بینایی ظاهری یافتند. آن‌ها در میان هیاهوی جنگ، به چنان آرامشی دست یافتند که گویی جهان را نه با چشم سر، بلکه با چشم دل و در جوار حق می‌دیدند.
▪️نتیجه‌گیری:
امروز اگر می‌بینیم جبهه مقاومت در برابر هجمه‌های نابرابر ایستادگی می‌کند، ریشه در همان کلاس درسی دارد که جانبازان بصیر ما در هشت سال دفاع مقدس، استادی آن را بر عهده داشتند. روز عصای سفید، یادآور آن است که: “کسی که چشم بصیرت دارد، هیچ‌گاه در مسیر حق گمراه نمی‌شود.”
به احترام تمام روشندلان سرافراز که با تقدیم چشمان خود، مسیر آزادی و استقلال ایران اسلامی را روشن نگاه داشتند، سر تعظیم فرود می‌آوریم.