◾️بمناسبت ۲۵ مردادماه سالروز شهادت سرلشکر خلبان محمد نوژه
▪️در روزهای پرالتهاب پاوه(۲۴مرداد ۱۳۵۸)
شهید دکتر مصطفی چمران و شهیدسرلشکر فلاحی به سرعت راهی پاوه شدند.
خلبان شهید محمد نوژه معاون عملیات پایگاه شکاری همدان، نیز ماموریت یافت تا با هواپیمای «اف- ۴» بر فراز شهر پاوه به پرواز درآمده و با شکستن دیوار صوتی لحظات پراضطرابی را برای مهاجمان مسلّح فراهم آورد تا نیروهای خودی به فرماندهی شهید چمران و شهید فلاحی از راه برسند.
محمد نوژه در کابین جلو و سید عبدالله بشیری موسوی در کابین عقب سوار بر فانتوم_اف_۴ داوطلبانه و با زبان روزه به سوی ماموریت میرفتند.
با حضور عقاب تیز پرواز ارتش جمهوری اسلامی بر فراز شهر پاوه وشکستن دیوار صوتی ، دشمن انقلاب به وحشت افتاد و مدافعان کم تعداد شهر امید وار شدند که سیلی فرزندان خمینی در راه است.
هواپیمای نوژه در برگشت از ماموریت گرفتار آتش پر حجم سلاح هایی شد که ضدانقلاب از پادگان ها به سرقت برده بود.
شهید نوژه با وجود اینکه در اثر اصابت گلوله به کابین هواپیما دست راستش به شدت آسیب دیده بود سعی میکرد پرنده اش را سالم به مقصد برساند و حتی خود و خلبان دیگر همراهش که می توانستند در موقع خطر از صندلی پران استفاده کنند و جان خود را نجات دهند از این حق خود صرف نظر کردند تا مبادا سرمایه ای از نظام نوپای اسلامی به هدر رود.
آنها تدبیر کردند اما گویا تقدیر بر این بود که روزه خود را با شهادت افطار کنند و در نهایت هواپیمای آنها به کوه برخورد کرد و خلبانان شهید محمد نوژه و سید عبدالله بشیری موسوی آسمانی شدند.
در پی این واقعه و به پاس اولین شهید نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، پایگاه سوم شکاری همدان به پایگاه شهید نوژه تغییر نام یافت.