◾️ صلح آمریکایی؛ دروغی به وسعت تاریخ، خنجری بر گلوی انسانیت
▪️۳۰ شهریورماه (۲۱ سپتامبر) به نام «روز جهانی صلح» نام‌گذاری شده است؛ اما کدام صلح؟ صلحی که در کارگاه‌های اسلحه‌سازی واشنگتن طراحی شده و با خون ملت‌های مظلوم امضا می‌شود؟
بیایید برای لحظه‌ای نقاب از چهره‌ بزک‌کرده‌ی «صلح جهانی» برداریم و به آمارهای تکان‌دهنده‌ای نگاه کنیم که رسانه‌های جریان اصلی هیچ‌گاه جرات روایت آن را ندارند:
▪️صلح در قاموس کدخدا:
ایالات متحده در طول ۳۴۵ سال موجودیت خود، تنها ۱۶ سال را بدون درگیری نظامی و جنگی گذرانده است. برای آن‌ها، جنگ یک گزینه نیست؛ یک سبک زندگی و راهی برای بقای اقتصادی است.
▪️دموکراسی با طعم کودتا:
آمریکا در ۸۲کشور دنیا دست به کودتا زده است؛ یعنی تقریباً در هر کجای این کره خاکی که ندای آزادی‌خواهی واقعی بلند شده، دستِ خونین آمریکا برای خفه کردن آن در کار بوده است .
آمریکا، در ۸۱ سال گذشته در ۴۱ جنگ ۲۷ کشور دنیا را بمباران نموده است .
▪️اشغال جهانی: آن‌ها در ۸۹ کشور دنیا، ۷۰۰ پایگاه نظامی دارند. فقط در ۱۰ کشور غرب آسیا، ۳۰ پایگاه با حضور ۳۲ هزار نیروی نظامی مستقر کرده‌اند تا «امنیت» منطقه را به بازی بگیرند.
▪️کارنامه سیاه کشتار:
از سال ۱۹۷۱ تا ۲۰۲۱، یعنی تنها در نیم‌قرن اخیر، دست‌های این قدرتِ به‌اصطلاح صلح‌طلب به خون ۳۸ میلیون انسان آلوده است؛ قربانیانی که بخش اعظم آن‌ها را مسلمانان مظلوم تشکیل می‌دهند.
▪️قتل‌عام به بهانه‌ امنیت:
در ۱۲۰ سال گذشته، آمریکا به بهانه‌ی واهیِ «آسایش و امنیت»، در ۱۱۷ کشور دخالت کرده و نتیجه‌اش قتل‌عام ۴۵۰ میلیون نفر در آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی بوده است.
آیا این است معنای صلح جهانی که شورای امنیت سازمان ملل به عنوان بازوی اجرایی قدرت‌های سلطه‌گر مدعی حمایت از آن است؟ صلحی که در آن، حق دفاع برای مظلوم، «تروریسم» نامیده می‌شود و بمباران خانه‌های مردم، «حق دفاع مشروع»؟
ما به عنوان رهروان راه شهیدان، از جمله، قائد شهیدان ، خوب می‌دانیم که تا زمانی که آمریکای جنگ‌طلب و امپریالیسم خون‌خوار بر سرنوشت نهادهای بین‌المللی چنبره زده است، «صلح» تنها یک واژه‌ ویترینی است. صلح حقیقی نه در اتاق‌های دربسته سازمان ملل، بلکه در بیداری ملت‌ها، در اتحاد جبهه مقاومت و در ایستادگی در برابر متجاوز تعریف می‌شود.
تا آمریکای جنگ‌طلب باقی است، صلح جهانی معنا ندارد؛ صلح واقعی، نابودی سلطه است.