یکبار رفتم ارمنستان برای هفت پشتم بسه. داداشم، خواهرم، خیلی گفتن برنگرد، همون ارمنستان خوبه، برمیگردی ایران چه کار کنی؟ گفتم اگر اینجا خوبه شما تشریف بیارید بمانید، من دارم بر می گردم، آنجا پسر دایی هام، دخترخالم، همه گفتند آرتیم نرو، گفتم نه، خیلی جالب بود بگم که در ارمنستان بیمه وجود ندارد، یک شب تاندون پایم پاره شد، کسی نبود خانمم را نگه داره، وگرنه من خودم یک بلیط هواپیما می گرفتم می آمدم ایران عمل می کردم، دوباره با هواپیما برمی گشتم. خرج آمدن و برگشتن از مخارج بیمارستان آنجا کمتر می شد. من در آنجا یک جراحی انجام دادم، به پول ما هفت میلیون تومان از من گرفتند، چند سال قبل یعنی سال 1398 همسرم را هم آنجا به دفعات بیمارستان بردم، البته من که رفته بودم، بعد مادرم آمد. ۹۰ سالش بود، دو تا بیمار نگه می داشتم. بیمارستانی نبود در ارمنستان که مادرم را نبرده باشم. در سرمای 2۰ درجه زیر صفر. به آمبولانس اعلام می کردیم. آمبولانس نیم ساعت الی یک ساعت بعد می آمد.  دوست دارم در وطن خودم زندگی کنم اصلا وابدا، شاهرگ هایم رو هم ببرند خارج از ایران نمی روم.