حضرت عباسی این حرف را می زنم، نه این که هوانیروزی هستم می خواهم تعریف هوانیروز را بکنم، اگر کبرا های هوانیروز نبودند، در جنگ پیروز نمی شدیم، بالگرد های کبرا همه چیز را درو کردند، یعنی این خلبان های کبرای هوانیروز را می دیدم چیکار می کردند، در ارتفاع خیلی پایین، داخل خود سنگرها را می زدند، یعنی اینقدر ارتفاع پایین بودند، با مینی گان و توپ 20 میلیمتری، یعنی تیراندازی می کرد، کبرا می آمد می نشست برای بستن مهمات(لود)، خلبان صبحانه و ناهار یک چیزی می خورد و می رفت در آن گرمای۵۰ درجه. خدمه آنجا بودند و بالگردها را از راکت های تاوپر می کردند، مینی گان ها را پر می کردند، تیک آف مثل برق، اینطوری عملیات انجام می دادیم، یعنی این بالگرد مهمات تمام می کرد، برمی گشت، آن یکی پشت سرش آماده تیراندازی بود، و توانستیم خرمشهر را آزاد کنیم.

آن نفری که پرچم را برد، مسجد جامع خرمشهر، بغضم گرفت، خیلی گریه کردم آنجا، نمی دانید آن گنبد را دوید بالا، نه نردبانی بود نه هیچی، پرچم ایران را دوباره گذاشت آن بالا. الان هم نیروهای مسلح ما حرف اول را می زنند تو منطقه، تصمیم گیرنده فرمانده کل قوا یعنی حضرت آقاست(خدا عمر با عزت به ایشان بدهد).

امیر دریادار سیاری یکی از فرماندهان است که هماهنگ کننده چهار تا از نیروهاست و یکی از آن انسان های خیلی خوبه، من با ایشان در منطقه بودم، برای من یک تقدیرنامه فرستاده و عکس هم گرفتم.