در طول جنگ، یکی از مهم‌ترین استراتژی‌های دشمن (عراق و حامیان آن) تلاش برای محاصره دریایی ایران و جلوگیری از ورود و خروج کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌ها بود. به دلیل وابستگی شدید ایران به واردات کالاهای اساسی از طریق دریا، هدف اصلی این استراتژی، ضربه زدن به اقتصاد و توانمندی نظامی ایران بود. حملات عراق به کشتی‌ها و مسیرهای دریایی ایران، به ویژه در منطقه خلیج فارس که شاهراه اصلی صادرات نفت و واردات کالاهای اساسی بود، صورت می‌گرفت.

در پاسخ به این تهدیدات، نیروی دریایی ایران برنامه‌ای گسترده برای اسکورت کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌ها اجرا کرد. هدف این برنامه، حفاظت از کشتی‌ها در برابر حملات دشمن و جلوگیری از اختلال در تأمین کالاهای ضروری و ادامه صادرات نفت بود. طی این عملیات‌ها، بیش از دوازده هزار فروند کشتی توسط نیروی دریایی ایران اسکورت شد. این عملیات نقش حیاتی در جلوگیری از فلج شدن اقتصاد کشور و تأمین نیازهای اساسی جامعه و ارتش ایران ایفا کرد.

عراق با استفاده از مین‌گذاری در دریا و حملات هوایی و دریایی، تلاش‌های زیادی برای متوقف کردن این ترددهای دریایی انجام داد، اما نیروی دریایی ایران با اجرای موفقیت‌آمیز عملیات‌های اسکورت و پاکسازی مین‌ها، توانست تهدیدات دشمن را خنثی کند. این اقدامات نیروی دریایی ایران باعث شد تا ورود کالاها و صادرات نفت ادامه یابد و دشمن نتواند از طریق محاصره دریایی، کشور را از منابع حیاتی محروم کند.