• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب های آموزش معارف جنگ
آمار بازدید
اسارت یعنی...

هر روز از دوران هشت ساله ی دفاع مقدّس قصه های واقعی و به یاد ماندنی همراه با خود دارد که با تمام سختی های آن شیرین و دلنشین است. درست است جنگ به مفهوم واقعی خود برای هر انسان در هر مسلک و دینی نا خوشایند است اما یکی از دلایلی که جنگ یا به عبارتی زیباتر، دفاع مقدّس ما را از جنگهای دیگر متمایز کرده ، صبغه ی الهی و مذهبی یا همان جهاد فی سبیل الله که یکی از فروع دین مان نیز هست می باشد. شهادت ، مجروحیت و اسارت واژه هایی شاخص در دفاع مقدس ماست.

اسارت یعنی...

هر کدام از این کلمات بار معنوی خاصی دارد . آنچه در این مجال از آن سخن به میان می آوریم نیمه ی پنهان دفاع مقدّس است که بسیار ناشناخته و در پس پرده پوشیده شده است . آری جنگ نابرابر در سلول های سرد و مخوف رژیم بعث که بیش از چهل هزار اسیر از نیروهای مردمی ، بسیج ، سپاه ، ارتش و ... را در وضعیتی نامناسب و رفتاری وحشیانه ، مدت زمانی بیشتر از ده سال در خود جای داد ، باید اسارت را به معنای صحیح آن برای آگاهی و ثبت و ضبط آن در تاریخ معاصر کشورمان معنا کنیم تا آیندگان و نسل امروز بدانند که روزگاری بهترین و فداکارترین انسان های نهضت خمینی ( ره ) توانستند با استقامت و پایداری در اردوگاه های موصل 1، 2 ، 3، 4 ، رمادی‌، عنبر ، تکریت و ... در مقابل سربازان و درجه داران و افسران از خدا بی خبر بعثی چنان بایستند که حسرت شنیدن یک آه را بردل دشمن قرار بگذارند.

انسان اگر با بهترین امکانات، در خوش آب و هواترین نقطه ی جهان باشد دوری از خانواده و خویشان و وطن برایش سخت و نگران کننده است چه برسد به اینکه اسیر دژخیمان رژیم بعث عراق باشد. حال اگر بخواهیم ذره ای کوچک از یک روز اسارت اسیر را که هم از نظر روحی و جسمی در تنگنا است بیان کنیم یقیناً نخواهیم توانست آنچه را که شایسته و بایسته است به نحو مطلوب ارائه دهیم. آزادگان با روحیه ای خاص خود، با توکّل به خدا و توسّل به ائمه ی اطهار و از خود گذشتگی و ایثار چنان درسی به عراقی ها و نیروهای صلیب سرخ دادند که به اقرار آنها در طول جنگ های گذشته هیچ کدام از اسرای جنگی دارای چنین روحیاتی نبوده اند. حال که سخن از اسارت است این وظیفه و مسئولیت خطیر، مرا بر آن داشت که نکاتی هرچند مختصر برای مخاطبین بیان کنم تا مظلومیت دوستان و برادران عزیزم در دوران اسارت را که با جان و دل از همه چیز خود گذشتند و پوزه ی صدام و منافقین را به خاک مالیدند تا حدودی بر آنان که وارث این خون ها و مظلومیت ها هستند مشخص شود.

پرده برداشتن از رفتار وحشیانه و غیرانسانی جنایتکاران رژیم بعث عراق از ابتدای اسارت تا پایان آن که قریب به ده سال طول کشید باعث می شود تا نسل های بعدی بدانند آنچه که تاکنون از حماسه آفرینی های اسارت، مقاومت اسراء و رفتار غیر انسانی رژیم بعث گفته، شنیده یا نوشته شده بسیار اندک و ناچیز است. واقعیت های اسارت به این سادگی و راحتی قابل گفتن نیست. عدم احساس مسئولیت و سکوت ذلت بار صلیب سرخ جهانی در برابر وحشی گری های رژیم بعث با اسرای ایرانی که با تأسّف با گذشت بیش از بیست سال از ورود آزادگان سرافراز به میهن اسلامی ، هنوز در خاموشی نهفته است خود جای بسی تأمّل دارد. سخن گفتن از اسارت شاید برای خیلی ها معنا و مفهومی نداشته باشد.اما اگر آنان خود آن روزهای طلائی و پرافتخار را از نزدیک درک کرده بودند هرگز نگاهی اینگونه نداشتند.

اما معنا و مفهوم اسارت:

لحظه ی اسارت یعنی اوج غافلگیری و بدترین خاطره ی دوران زندگی یک اسیر، آن هم توأم با تجاوز ارتش بعثی به خاک میهن و تجاوز به انقلاب اسلامی. اسارت یعنی مواجه شدن با یک زندگی غیر قابل تصور و دور از انتظار توأم با افکار رؤیاهای پوچ و رها نشدنی. اسارت یعنی آه و حسرت، رنج و محنت، درد و مشقت، سختی و مصیبت، ناله و فریاد،ترس و اضطراب،کابوس و وحشت ، کم خوابی و بی خوابی، تحمیل و تحقیر ، محرومیت و محدودیت، بی حرمتی و اهانت، یأس و ناامیدی، سرنوشت نامعلوم و بی خبری از وطن و خانواده، فراقت و غربت، خبرهایی یک طرفه و مغرضانه همراه با  شایعه، چشم انتظاری و بلاتکلیفی، آرزوهای دور و دراز  اما دست نیافتنی،معاشرت اجباری با افراد مختلف با عقاید و سلیقه های گوناگون، آرزوی فرار و نجاتی غیر ممکن ، راز خود را پنهان داشتن از ترس این که مبادا بغل دستی‌ات جاسوس باشد، یعنی‌روزها،ماه ها و سالهای تکراری توأم با یک غم جانکاه، دیدن مکرر چهره های کریه جلادان کلاه قرمز بعثی کابل به‌دست، از سوی دیگر دیدن چهره های مظلوم و اندوهناک زنان و افراد کم سن و سال گرفتار در چنگال بعثیان ددمنش، ناله و فریاد دلخراش اسرای مریض در داخل آسایشگاه و... .

مواقعی پیش می آمد که بچه ها شب را تا صبح از درد به خود می پیچیدند ولی فریادرسی نبود آنها در نهایت، جان به جان آفرین تسلیم می کردند. من خودم شاهد بودم و دیدم یکی از بچه ها به نام کاظمی که اهل قصر شیرین بود شب تا صبح ناله کرد و از درد به خود  پیچید. هرچه فریاد می زدیم یک نفر در حال مرگ است هیچ گوشی شنوا نبود، تا اینکه بعد از نماز صبح در نهایت مظلومیت و غربت دار فانی را وداع گفت. اسارت یعنی سوختن و ساختن، خون دل خوردن و مدارا کردن با کمترین امکانات، کنار آمدن با یک قالب صابون،یک لیوان پودر لباسشوئی برای یک ماه شستن لباس و هم برای ظرف غذا. جیره ی غذای 24 ساعته مان دو قرص نان شبیه نان ساندویچی های قدیمی البته کوچکتر از آن بود. تازه آن ها را در کنار اردوگاه نگه می داشتند تا خشک و بیات شود.آن وقت به اسراء می دادند و می گفتند اسیر ایرانی نباید نان گرم بخورد. غذای هر نفر در 24 ساعت هم تنها چهار قاشق برنج نیم پخت بود. خورشت غذا خصوصاً در اوایل اسارت  بیشتر مواقع پوست بادمجان، کمی رب گوجه فرنگی و کمی روغن با آب فراوان بود.بعضی مواقع هم آبگوشت گوشت گاو کرم زده می دادند. سوخت زیر دیگ ها به وسیله ی لاستیک فرسوده تأمین می شد. بریدن لاستیک ها خودش شکنجه دیگری بود. اردوگاه را دود لاستیک فرا می گرفت. غذا کاملاً بوی دود می داد. خوابیدن در فضایی به عرض 60 سانتی متر و طول یک متر و بیست سانتی متر در طول ده سال آن هم به پهلو کار ساده ای نبود. اسارت یعنی حمام کردن در سرمای زمستان با آب سرد. بعضی مواقع اسیر در اثر شدت سرما زیر آب دوش سرد سکته می کرد و قسمتی از بدنش فلج می شد. اسارت یعنی موقع استفاده از سرویس های بهداشتی و حمام یکباره فشار آب را به حدّی کم می کردند که به ناچار با حوله، تن صابونی مان را تمیز می کردیم و از حمام بیرون می آمدیم. در سال های اول اسارت صد نفر از دو عدد دوش حمام آن هم بصورت عمومی استفاده می کردند و اینکه چگونه استفاده می کردیم خود داستان دیگری است.

اسارت یعنی عدم امکان رعایت نظافت و بهداشت طوری که اوایل اسارت سرویس های بهداشتی اردوگاه پر از لجن و کثافت می شد. در  طول شبانه روز به صد نفر یک ربع وقت برای استفاده از سرویس های بهداشتی و حمام کردن می‌دادند به جهت محدودیت زمانی ناچار در داخل آسایشگاه معمولاً از محل پنجره ها رفع حاجت صورت می گرفت. بوی مشمئز کننده و تهوع آور و به تبع آن شپش، ساس، گال و انواع حشرات موزی که باعث خارش بدن توأم با انواع و اقسام امراض می شد، اسرا را کلافه کرده بود.

در تنگدستی اسارت ،گذشت، سخاوت و انفاق ارزش خاصی داشت.سال 1367 در اردوگاه رمادی رژیم بعث به خاطر اینکه بگویند ما به اسرای ایرانی میوه می دهیم روزی مقداری سیب و پرتقال در داخل یک ظرف در وسط آسایشگاه قرار دادند و به اسرا گفتند کسی حق ندارد دست به میوه ها بزند تا ما فیلم برداری کنیم. اسرا را کنار میوه ها نشاندند و فیلم گرفتند. فیلم برداری که تمام شد با بی شرمی تمام میوه ها را برداشتند و بردند. یکی از اسرا به نام خسرویان که اهل اصفهان و درجه دار ارتش بود توانسته بود یکی از سیب ها را به قول خودمان کش برود و آن را داخل کیسه سربازی ای که در اختیار داشتیم برای روز مبادا قرار بدهد. بعد از چند روز ،آن روز مبادا فرا رسید، عراقی ها اسرا را سه شبانه روز بدون دلیل بی آب و نان داخل آسایشگاه ها گذاشتند و درها را بستند و رفتند و روز سوم که شد بیشتر اسرا توان حرکت نداشتند حتی با هم صحبت نمی کردیم که انرژی مصرف نشود. در آن شرایط طاقت فرسا آن برادر اصفهانی سیبش را از داخل کیسه در آورد و آن را بین صد نفر تقسیم کرد. همان مقدار کم را داخل دهانمان گذاشتیم. با مزه مزه کردن آن احساس می کردیم که کمی رمق گرفته ایم. آن روز خسرویان می توانست آن سیب را زیر پتویش بخورد، بدون این که کسی متوجه خوردنش شود ولی او این کار را نکرد و در نهایت گذشت و سخاوتمندی سیب را در اختیار هموطنان اسیرش قرار داد. این است معنی واقعی گذشت و سخاوتمندی.

در اسارت ، زمان شکنجه معلوم نبود به همین خاطر انتظار کشیدن برای شکنجه شدن و نظاره بر شکنجه ی دیگران خودش یک نوع شکنجه به حساب می آمد. هجوم غافلگیرانه ی جلّادان کابل به دست که برایشان خواب و بیداری اسرا معنا نداشت و به شکنجه به عنوان یک تنوّع درکار روزانه نگاه می کردند، تمامی نداشت. آن ها وحشیانه با سر و صداهای عجیب و غریب وارد آسایشگاه می شدند و تا جایی که توان داشتند بر بدن ضعیف اسرا کابل می زدند.( البته افراد شناخته شده که طرفدار پروپاقرص نظام جمهوری اسلامی بودند در این بین بیشتر کتک می خوردند.)

اسارت یعنی کار و بیگاری توأم با ضرب و شتم. کامیون های کمپرسی در محوطه ی اردوگاه شن خالی می کردند و اسرا را وادار می کردند شن ها را با دست پهن کنند. اینقدر این کار ادامه پیدا می کرد تا اینکه از سر انگشتشان بچه ها خون جاری می شد. یکی دیگر از شکنجه های روحی و جسمی بعثی ها این بود که در داخل محوطه ی اردوگاه در مساحتی حدود دوهزار متر مربع آب فاضلاب را روی زمین رها می کردند و اسرایی را که از دیدگاه عراقی ها حزب الهی بودند وارد زمین سرشار از لجن و کثافت می کردند و با زور کابل دستور می دادند داخل لجن ها بدوند. در حال دویدن سربازان عراقی ها پا جلوی پای بچه ها می گذاشتند تا بچه ها به شدت به زمین بخورند. پس از مدتی  و به زور وادارمان می کردند که به سرو صورت یکدیگر لجن بمالیم، اما بچه ها از این کار امتناع می کردند. با همان وضع بدون اینکه لباس از تن خارج کنیم زیر دوش آب سرد می بردند و بعد ما را وارد آسایشگاه می کردند. اسرایی که داخل آسایشگاه بودند به افتخار مقاومت برادرانشان صدای الله اکبر و صلواتشان در اردوگاه طنین‌انداز می شد. به خاطر تکبیر، مجدداً اسرا زیر شکنجه می رفتند اما در نهایت جلّادان بعثی بودند که از شکنجه کردن خسته می شدند.

اسارت یعنی شکنجه ی روحی، شکنجه ی جسمی و در کل یعنی جنگ اعصاب، یعنی کشیدن دندان بدون اینکه لثه بی‌حس شود، یعنی انتقال بیماران به بیمارستان توأم با شکنجه، یعنی آمپول زدن به کفل به حالت سرپا، یعنی یک روز قبل از فرا رسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی تزریق آمپول هایی به اسرا که تا سه روز حالت سردرد، تهوع و استفراغ دچارشان شود و نتوانند عزاداری کنند.

در اردوگاه رمادی یک افسر اطلاعاتی به نام عزالدّین با ضربات مشت و سیلی، فک می شکست و پرده گوش پاره می‌کرد. ضمناً اسرا در یک موقعیّت مناسب از تاریکی شب استفاده کردند و انتقام سختی از عزالدّین گرفتند.

سرباز دیگری به نام نبی، کاری با بچه ها می کرد که بعضی از اسرا زیر شکنجه هایش از هوش می رفتند. اردوگاه موصل، یک درجه دار به نام جاسم داشت که با ضربات کابل معروف به سه شعبه، از بدن اسرا خون جاری می کرد.

سرباز دیگری هم به نام جمعه علاوه بر ضرب و شتم با بلوک سیمانی کمر اسرا را می شکست و آن ها را قطع نخاع می‌کرد.ناگفته نماند این ها گوشه ای از رفتار جلّادان  بعثی  در طول سالهای اسارت بود. در اردوگاه ها، زندان ها و سیاه چال های ر‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژیم بعث بسیاری از اسرا نقص عضو و بسیاری دیگر زیر شکنجه ها به درجه رفیع شهادت نایل آمدند. با تمام این تفاصیل  سخت ترین مصیبت برای اسراء  در درجه اول وجود نحس دشمن متجاوز در سرزمین میهن اسلامی بود و بعد هم دیدن وجود کریه عده ی قلیل خودباختگان ایرانی که با رژیم بعث همکاری داشتند.

اسارت یعنی قدر عافیت دانستن،اسارت یعنی به قناعت معنی دادن. اسارت و قربت، عشق به وطن، هموطن و خانواده را در دل شعله‌ور می کند،اسارت عاطفه ی خانوادگی را پر معنی می کند.به عنوان مثال مادر یعنی صفای دل، پدر یعنی آرام‌بخش خانواده ، فرزند یعنی حلاوت زندگی، برادر یعنی پشتیبان، خواهر یعنی غمخوار، همسر یعنی وفادار. وفاداری یعنی پایداری در سختی‌ها و در پی آن کسب عزت و سعادت دنیا و آخرت، پس همسر نسبت به دیگران نقش مهمتری دارد. افسوس، پشتیبانی و عذاب وجدان در اسارت معنای دیگری داشت. پشتیبانی برای آنان که در حق دیگران وب‍ه پدر و مادر و همسر کوتاهی یا ظلم کرده بودند. اسارت بود که عملاً به اسرا آموخت بدون رضایت پدر و مادر زندگی صفا و خوشی ندارد.

اسارت با تمام سختی‌ها و مرارت‌هایش بهترین دانشگاه خودشناسی و خودسازی بود. چون انسان بدون خودسازی نمی‌تواند موفّق باشد.

دعا و مناجات های اسارت از نظر روحی و معنوی حال و هوای خاص خودش را داشت. این اسارت بود که عملاً به ما آموخت انسان چگونه از گل نازکتر، از کوه استوارتر و از فولاد مقاوم‌تر است. انسانی که فاقد ایمان و اراده باشد و امید و توکّلش در اثر حرارت ذوب می شود ولی انسان با ایمان تا آخرین نفس پایدار می ماند. مکمل های انسان های  با ایمان ، توکّل به خدا ، نماز با حضور قلب ، انس با قرآن ، تدبیر در آیات و معانی آن ، پیروی از راه ائمه هدی ( ع)، عبرت گرفتن از تاریخ ، مشورت با انسان های عالم ، آگاه ، با ایمان و با تجربه ، در واقع وجود انسان های آگاه و  با ایمان در اسارت نعمتی بود برای دیگر اسرا.

سلام و درود الهی بر آزادگان سرافراز و سلحشوری که در برابر تمام مصائب و مشکلات اسارت طبق وظیفه ی شرعی عمل کردند و هرگاه صلاح دیدند طبق وظیفه ی شرعی تقیه و سکوت کردند یا اینکه فریاد زدند ، شکنجه شدند ، زیر شکنجه ها جانانه مقاومت کردند و حتی در چنگال دشمن بعثی مبارزه کردند و تا حد شهادت پیش رفتند ولی تن به ذلت ندادند . در واقع رنگ تیره ی اسارت را با رنگ خدایی روشن کردند. اسارت عملاً به ما آموخت اسیر واقعی کسی است که از هوای نفس پیروی کند. خداوندا ما را با قوانین قرآن بیشتر آشنا نما و در عمل به احکام قرآن یاری فرما ، ما را با آئین پیامبر و اهل بیتش زنده بدار و بمیران ، کشور ما ملت ما رهبر ما را از بلیات ارضی و سماوی مصون و محفوظ بدار. آمین

سرا پا اگر زرد و پژمرده ایم
ولی دل به پاییز نسپرده ایم
چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده ایم
اگر داغ دل بود ما دیده ایم
اگر خون دل بود ما خورده ایم
اگر دل دلیل است آورده ایم
اگر داغ شرط است ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان،گردنیم
اگر خنجر دوستان،گرده ایم
گواهی بخواهید:اینک گواه
همین زخم هایی که نشمرده ایم
دلی سربلند و سری سر به زیر
از این دست عمری به سر برده ایم
مرحوم قیصر امین پور

 

اثری از : سردار سرتیپ 2 پاسدار آزاده مصطفوی و سرهنگ آزاده زندی

 

1391/10/17 915 0
قسمت ارائه دهنده: پایگاه اطلاع رسانی
برای عضویت درکانال سایت هیئت معارف جنگ شهید صیاد شیرازی اینجا کلیک کنید
تویضیحات در موتور جستجو
اسارت یعنی...
برچسب ها
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتمایی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015