• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب آموزش معارف جنگ
آمار بازدید

بازخوانی جنگ تحمیلی (52)


«نامه آقای رضایی به حضرت امام مبنی ‌بر استعفا به علت عدم همکاری با رئیس‌جمهور و... ارتشی‌ها نظر امام این است که اینها حرکات سیاسی دارند امام به آقای رضایی درجه امیری را بدهد که بتواند بر امکانات ارتش دست داشته باشد و از موضع قدرت با ارتشی‌ها برخورد کند. آقای شمخانی آمد و تقاضای امکانات ارتش را دارد. علت استعفایش را پرسیدم. حرف خاصی ندارد، اگر سیاسی‌کاری برای گرفتن امتیازات بیشتری نباشد فرماندهی نزاجا از دستور امام مبنی ‌بر واگذاری 10% بالگردهای هوانیروز به سپاه اظهار نگرانی کرد، فرماندهان لشکرهای عمل‌کننده آمدند و نیازها و کمبود‌ها را مطرح کردند. مثل: کمبود گونی و پلیت برای سنگرسازی، کمبود پوتین، نداشتن جیره غذایی، کمبود لباس فرم، کمبود پتو، کمبود آمبولانس.»

دفاع مقدس، جنگ تحمیلی، معارف جنگ، شهید صیاد شیرازی، شهدای جنگ تحمیلی، امام خامنه ای،جنگ تحمیلی ، ارتش جمهوری اسلامی ایران، خاطرات دفاع مقدس، خاطرات فر

سال 1366 به بعد

اما سایر موارد: من به جای توضیح و تفکر خودم، به صحبت‌های مسئولان اکتفا می‌کنم که خود گویای تمام آن چیزی است که می‌خواهم بگویم.

1- آقای هاشمی رفسنجانی در کتاب خاطرات سال 1366 خود تحت عنوان «خطاهای سیاسی و استراتژیک ایران» می‌نویسد: «در خلال سال 1366، ایران خسارت بسیاری را متحمل شد و حملات مكرری انجام داد كه موجب كاهش نیروی انسانی و از دست رفتن حمایت مردمی از جنگ شد و نتوانست اسلحه مدرن و موقعیت نظامی مناسب را جایگزین شور انقلابی و عقیدتی كند. همچنین، ایران در همه نبردهای خود اصرار بر ادامه روش شكست‌خورده، یعنی اعتماد بر امواج انسانی در حملات داشت. فرماندهی ایران در نتیجه خسارات بشری سنگین و به جهت وعده‌های فراوان پیروزی كه تحقق نیافته بود، حمایت مردمی و نفوذ خود را از دست داد كه این خطای سیاسی سنگینی بود.»

2- برگزیده‌ای از پیام تقدیر حضرت امام خمینی(ره) از دلاوری‌های رزمندگان اسلام در مورخ 27/12/1366:

«اینجانب با تشکر مجدد از ملت مقاوم ایران و رزمندگان عزیز، از جوانان غیرتمند‏ ‏کشور سرافراز اسلامی ایران می‌خواهم که به جبهه‌ها عزیمت کنند و با تداوم عملیات‏ ‏خود، مجال تجدید سازمان و تنفس عفلقیان شکست‌خورده و مستأصل را بگیرند.‏ ‏دست قدرت و نصرت بی‌انتهای خداوند یار و ناصرتان باد.»

3- قسمتی از خاطرات پنجشنبه مورخ 19/6/1366 آقای هاشمی رفسنجانی:

«در جلسه پشتیبانی شورای عالی جنگ شرکت کردم. بحث در مورد فراخوان عمومی برای جنگ بود. سپاه درباره امکان آموزش و تدارک و بکارگیری 1500 گردان در مدت پانزده ماه گزارش داد. پذیرفته شد؛ ولی بحث بر سر این پیش آمد که با حکم امام، بسیج آغاز شود یا با تبلیغات و اظهارات مسئولان؟ نظر من بر اول است و آیت‌الله خامنه‌ای تردید دارند در مصلحت بودن صدور حکم امام که آخرین ضربه است.»

البته این تصمیم بعد از اعلام خبر مستندی است که آقای حجازی از وزارت اطلاعات در مورد احتمال دخالت نظامی آمریکا، فرانسه و انگلیس در خلیج فارس علیه ما و نیز قبل از واقعه 3/7/1366 حمله به کشتی «ایران اجر» و غرق شدن آن و قدرت‌نمایی آمریکا، و یا حمله ناوهای آمریکا در مورخ 27/7/1366 به دو سکوی نفتی (رشادت و رسالت) و گلوله‌باران کردن آنها گرفته شده است.

عراق هم جنگ را به جبهه اقتصادی توسعه داد و بسیار فعال شد. تأسیسات نفتی و نفتکش‌های عازم بنادر ایران و شهرها را بیش ‌از پیش هدف گرفت و در مورخ 4/5/1366 به عنوان یک قدرت‌نمایی به منطقه میمک حمله کرد و آن را پس گرفت.

منطقه میمک یکی از همان مناطق مرز خشکی مورد اختلاف ایران و عراق است. علاوه بر این، عراق قصد داشت ایران را تحریک و به اقدام تشدید‌کننده‌ای وادار نماید، که می‌توانست پای قدرت‌های خارجی را به صحنه جنگ باز کند(یعنی همان چیزی که در سال‌های 1365، 1366 و 1367 دیدیم). عراق طی پانزده روز از مورخ 19/10/1365 تا 3/11/1365 به 41 شهر ایران اسلامی 299 بار حمله نظامی موشکی کرد.

 در تاریخ 9/12/1366، چراغ سبز ایران به سازمان ملل داده شد، ولی حالا عراق بود که دست بالا گرفت. چون:

1- شاهد ورود آمریکا به جنگ خلیج فارس بود.

2- طرح بازپس‌گیری فاو را در دستور کار خود داشت و در مورخ 28/1/1367 اجرا کرد.

3- استعداد نیروی زمینی‌اش را به نُه قرارگاه سپاه و بیش از پنجاه لشکر پیاده و زرهی افزایش داده بود.

4- برای اولین بار موشک زمین به زمین الحسین با برد 600 کیلومتر تهران را هدف گرفت. در مجموع، یقین داشت که بر ایران برتری نظامی به دست آورده است. از این به بعد بود که بمباران‌های موشکی آغاز شد و تا مورخ11 /2/1367 ادامه داشت.

نمی‌دانم توانستم منظورم را برسانم یا خیر!

اول: تدبیر و تفکر و راهبرد حضرت امام خمینی(ره) به عنوان تصمیم‌گیرنده نهایی «با تداوم عملیات خود مجال تجدید سازمان...» بود.

دوم: اوضاع و شرایط حاکم بر کشور و جبهه‌ها، کاهش نیروی انسانی، از دست رفتن حمایت مردمی، کمبود تجهیزات، تکیه بر همان روش شکست‌خورده در جنگیدن بود.

سوم: ورود نظامی مستقیم آمریکا علیه ما در خلیج فارس.

 چهارم: توانمندی و توسعه سازمان ارتش عراق، حمله به شهرها و نفتکش‌ها و دستیابی به موشکی با بُرد بلند.

بنابراین، ملاحظه می‌کنید که اوضاع پیچیده‌ای پیش روی مسئولان و در تقدم اول آن حجت‌الاسلام علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی قرار گرفته است. در مرحله بعدی، سپاه پاسداران است که خود را متولی جنگ می‌داند. چرا سپاه پاسداران راه تداوم جنگ را برگزید؟

اولاً موجودیت سپاه در آن موقع در جنگ بود.

ثانیاً تدبیر و راهبرد حضرت امام خمینی(ره) و ولی‌فقیه بود؛ ولذا برای تقویت خودش به فکر دستیابی بر توان ارتش مانند گذشته، ولی با شدت بیشتر افتادند. همچنین، برای تمرکز نیرو، مناطق پدافندی خودشان را به ارتش بدهند.

خاطرات سال 1366 آقای هاشمی رفسنجانی هم مؤید این نظریه است:

«نامه آقای رضایی به حضرت امام مبنی ‌بر استعفا به علت عدم همکاری با رئیس‌جمهور و... ارتشی‌ها نظر امام این است که اینها حرکات سیاسی دارند امام به آقای رضایی درجه امیری را بدهد که بتواند بر امکانات ارتش دست داشته باشد و از موضع قدرت با ارتشی‌ها برخورد کند. آقای شمخانی آمد و تقاضای امکانات ارتش را دارد. علت استعفایش را پرسیدم. حرف خاصی ندارد، اگر سیاسی‌کاری برای گرفتن امتیازات بیشتری نباشد فرماندهی نزاجا از دستور امام مبنی ‌بر واگذاری 10% بالگردهای هوانیروز به سپاه اظهار نگرانی کرد، فرماندهان لشکرهای عمل‌کننده آمدند و نیازها و کمبود‌ها را مطرح کردند. مثل: کمبود گونی و پلیت برای سنگرسازی، کمبود پوتین، نداشتن جیره غذایی، کمبود لباس فرم، کمبود پتو، کمبود آمبولانس.»

ما هم در نیروی زمینی ارتش دیگر حرفی برای گفتن نداشتیم. هیچ‌گونه اظهار عجزی هم نمی‌شد کرد. هیچ قول و تعهدی هم به مسئولان و حضرت امام خمینی(ره) نمی‌دادیم. هیچ سیاسی‌کاری هم نداشتیم. هیچ ادعایی هم نداشتیم. بیان حقیقت تلخ است، ولی شرافتمندانه است. فرهنگ «راه بینداز جا بینداز» هم نداشتیم. جنگ ابزار است. اصل منافع ملی است.

در درون ارتش هم عده‌ای بودند که درد ارتش را در تعویض فرماندهان و سپردن کارها به دست جوان‌ترها و انقلابی‌ها می‌دانستند. ای کاش اینها با بررسی و کار کارشناسی به دنبال این نظرات بودند.

در خاطرات 25/5/1366 آقای هاشمی رفسنجانی می‌خوانید:

«سرهنگ ترابی‌پور (رئیس سازمان حفاظت اطلاعات ارتش) آمد. چهار روز در جبهه بود. گزارش تلخی از وضع نزاجا داد. ضمن اینکه تیمسار حسنی‌سعدی را قبول دارد. پیشنهاد می‌کند که سرهنگ دادبین فرمانده نزاجا بشود تا قشر جوان و انقلابی ارتش را سر کار بیاورد و تحولی ایجاد شود. ایشان قبلاً هم پیشنهاد تعویض رئیس ستاد ارتش را داده بودند.»

آقای هاشمی رفسنجانی باید به یاد بیاورند که این مشکلات و یا گزارش‌های تلخ قبلاً به طور بسیار مشروح‌تر، چه قبل از عملیات کربلا6 و چه بعد از آن توسط نزاجا به استحضار ایشان و سایر مسئولان رسیده بود.

آنچه واضح و روشن است، تمام مسئولان و تمام رزمنده‌ها اعم از ارتشی و سپاهی، همه از نیروهای مخلص انقلاب و سرباز وطن بوده‌اند و هر تفکری و هر پیشنهادی که به فرماندهان ارائه می‌شد، چه از طریق فرماندهان ارتش یا سپاه و یا از طریق سایر اندیشمندان، منحصراً برای به سرانجام رساندن پیروزمندانه جنگ و از روی دلسوزی بوده است. منتها حرف من این است که در بازرسی و ارزیابی نزاجا یک افسر نیروی هوایی از خطوط سنگرهای واحد نیروی زمینی حداکثر می‌تواند ظواهر و معلول‌ها را ببیند و نه علت‌ها را. ما در تمام جلسات ستادی که برای ارائه توان نیروی زمینی به حضور فرماندهی جنگ می‌رسیدیم، به علت‌ها و معلول‌ها اشاره و پیشنهاد هم ارائه می‌کردیم.

مشکلات ما نه در مدیریت فرماندهان باتجربه چندین ساله بود، که با تعویض افسران(جوان و انقلابی) حل شود و نه در شیوه کلاسیک جنگیدن ارتش بود، که در صحبت‌های برخی از برادران گفته می‌شود. حتی تا آنجا تحلیل و یا صحبت می‌کنند که «در اول جنگ می‌گفتند ارتش خیانت کرده است.»

بدون شک تمام تفکر آنهایی که ارتشی بودند و یا نبودند، ناشی از خلاء دانش و آگاهی از ارتش و ماهیت کلاسیک آن بوده است. چه قبل از جنگ، به عنوان نیروی بازدارنده و چه در عملکرد آن در تمام طول هشت سال جنگ. «چون غرض آمد هنر پوشیده شد.»

منبع: بازخوانی جنگ تحمیلی ، سرتیپ2 پیاده ستاد عبدالحسین مفید ، ۱۳۹۸، ایران سبز، تهران

 

1398/9/11 10:33:31 85 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
تویضیحات در موتور جستجو
«نامه آقای رضایی به حضرت امام مبنی ‌بر استعفا به علت عدم همکاری با رئیس‌جمهور و... ارتشی‌ها – نظر امام این است که اینها حرکات سیاسی دارند – امام به آقای رضایی درجه امیری را بدهد که بتواند بر امکانات ارتش دست داشته باشد و از موضع قدرت با ارتشی‌ها برخورد کند. آقای شمخانی آمد و تقاضای امکانات ارتش را دارد. علت استعفایش را پرسیدم. حرف خاصی ندارد، اگر سیاسی‌کاری برای گرفتن امتیازات بیشتری نباشد – فرماندهی نزاجا از دستور امام مبنی ‌بر واگذاری 10% بالگردهای هوانیروز به سپاه اظهار نگرانی کرد، فرماندهان
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015