• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب آموزش معارف جنگ
آمار بازدید

مردان آسمان (22)


سرهنگ حسین تاجیک (قسمت دوم و پایانی)

پرنده نجات در آسمان

سال 1364 به دنبال انجام عملیات بزرگی در جنوب کشور که همراه با فتوحات بزرگی برای ایران بود، تعداد زیادی از رزمندگان اسلام مجروح شده و احتیاج فوری جهت تخلیه به سایر شهرهای داخل کشور داشتند.

جنگ تحمیلی،دفاع مقدس،ارتش،هیئت معارف جنگ،شهید صیاد شیرازی،جنگ ایران و عراق،جنگ

بنابراین صبح روز بعد از انجام این عملیات، طبق دستور گردان مأموریت یافتم تا با انجام پروازی به سمت جنوب گروهی از مجروحان این عملیات را به تهران منتقل نمایم. صبح زود همراه با سایر کادر پروازی مانند کمک‌خلبان، ناوبر، مهندس پرواز و چند نفر خدمه ضمن وارسی هواپیما و انجام مراحل مقدماتی آماده پرواز شدیم. مسیر رفت به اهواز در مدت یک ساعت و بدون بروز هیچ گونه خطری گذشت. پس از نشستن روی باند فرودگاه اهواز، هواپیما را به سمت ترمینال آن هدایت نمودیم و منتظر انتقال مجروحان شدیم. آمبولانس‌ها، به سرعت کار انتقال مجروحان که حالشان وخیم بود و حتی بعضی از آن‌ها سرم در دست داشتند را به کنار هواپیما انجام دادند. گروه زیادی از این مجروحان شیمیایی شده و طبق اظهارات بهیاران، می‌بایست به سرعت به تهران فرستاده می‌شدند، زیرا امکان مداوا با توجه کمبود امکانات پزشکی در اهواز، میسر نبود. خدمه سی – 130 هم جهت کاهش زمان انتقال، مشغول کمک به عملیات جابجایی مجروحان در داخل هواپیما شده و بعد از نیم ساعت آماده پرواز شدیم. حدود نفر100نفر مجروح که بعضی از آن‌ها هم حالشان وخیم بود، به همراه چند بهیار داخل هواپیما بودند.

پس از کسب اجازه از برج کنترل، هواپیما را به سمت باند فرودگاه هدایت کردیم و سپس از زمین برخاستیم. باید در  کمترین زمان به مهرآباد می‌رسیدیم. تا تهران اوضاع خوب بود و ما هم در فکر یک فرود بی‌خطر در مهرآباد و رساندن مجروحین بودیم. در این حال و هوا بودیم که در نزدیکی تهران از سوی برج کنترل اعلام وضعیت قرمز شد. برج کنترل اطلاع داد؛ چند فروند میگ عراقی در حال نزدیک شدن به تهران بوده و گمان می‌بریم؛ هدفشان بمباران فرودگاه مهرآباد باشد. مسیر را عوض کرده و به طرف ورامین سمت گرفتیم زیرا در آسمان، سی – 130 به دلیل جثه بزرگش هدف خوبی برای میگ‌ها بود. سی – 130 به دلیل این‌که هیچ سلاح دفاعی ندارد، در چنین شرایطی حتماً باید از خطر دور شود و در غیر این صورت انهدامش قطعی است. با این شرایط اگر چند دقیقه دیرتر وضعیت قرمز می‌شد و ما در آسمان تهران قرار می‌گرفتیم، تبدیل به طعمه خوبی برای میگ‌ها می­شدیم.

  منطقه ورامین را به عنوان محلی برای دور زدن هواپیما در نظر گرفتیم. از بالا به شهر خودم نگاه کرده و کمی احساس غرور داشتم. خلاصه در این اوضاع و احوال ماندیم که چکار کنیم. حالا فقط کافی بود میگ‌ها هنگام دور زدن از روی ورامین رد می‌شدند و آنگاه با شلیک یک گلوله کار ما تمام بود. اضطراب محیط کابین را فرا گرفته بود. به کمک خلبان و سایر خدمه گفتم که نگران نباشید اگر اوضاع خیلی بد شد، در یکی از جاده‌های منطقه ورامین که من آن را به خوبی می‌شناسم، فرود می‌آییم. چند دقیقه دلهره آمیز گذشت و بالاخره وضعیت سفید شد و به ما هم اجازه داده شد تا به سمت فرودگاه مهرآباد بازگردیم. سعی من این بود که با سرعت به مهرآباد برسیم چون بهیارها اعلام کردند که چند نفر از مجروحان بدنشان خونریزی شدید نموده و اگر چند دقیقه دیگر به بیمارستان نرسند، جان خود را از دست خواهند داد و از طرف دیگر ممکن بود؛ دوباره وضعیت قرمز شود و اوضاع به هم بریزد.

در مسیر مهرآباد، مشغول وارسی سامانه های فرود شدیم که متوجه شدیم چرخ‌ها عمل نمی‌کنند. چند بار بررسی کردیم اما باز هم سامانه چرخ‌ها عمل نمی‌کرد. تنها راه حل بازکردن چرخ‌ها به صورت دستی و توسط خدمه هواپیما بود که نیاز به زمان داشت. چاره‌ای نبود، موضوع را  با برج مراقبت در میان گذاشته و روی تهران دوباره به سمت ورامین بازگشتیم. خدمه به سرعت با چرخاندن اهرم‌های مخصوص مشغول پایین دادن چرخ‌ها شدند. هر کدام از اهرم‌ها باید در حدود 100 دور می‌چرخید تا چرخ کاملاً باز می‌شد. با زحمت زیاد خدمه، چرخ‌ها باز شد و به وسیله زنجیرهای مخصوص آن را به بدنه قفل کردند تا در هنگام فرود دوباره جمع نشوند. حالا آماده فرود اضطراری شدیم. در پایگاه تمام واحدهای آتش نشانی و امداد به حالت آماده باش در آمدند و شرایط برای فرود مهیا شد. هواپیما آرام آرام به سمت باند مهرآباد سمت گرفته و ارتفاع پرواز را کم کردم.

 با جود انجام اقدامات مورد اشاره در داخل هواپیما، باز احتمال برخورد هواپیما با زمین وجود داشت زیرا ممکن بود چرخ‌ها به هر علت دوباره جمع شوند و تعادل هواپیما از دست برود که به دلیل وجود بنزین در بال‌ها، خطر آتش سوزی و انهدام سی-130 با تمام سرنشینانش حتمی بود. با توکل بر خدا تمام مسائل مربوط به فرود را همراه با سایر خدمه مرور کردیم و کاملاً برای مواجه شدن با هر نوع خطری آماده شدیم. پیش‌تر در چند مورد شاهد بودم که در هنگام فرود اضطراری، هواپیماها آتش گرفته و سرنشینانش زنده زنده در آتش سوخته بودند. این موضوع چندین بار از ذهنم عبور کرد. با وجود دوره‌های خاصی که برای مقابله با چنبن شرایطی دیده بودیم، باز هم اضطراب را در خدمه هواپیما که در کابین حضور داشتند، مشاهده می‌کردم و البته خود نیز در چنین حالتی قرار گرفته بودم به طوری که صدای نفس های خود را هم نمی‌شنیدم.

روی باند دور موتور هواپیما را کم کردم. چرخ‌ها با سطح زمین تماس پیدا کرد و با احساس تماس با باند همگی صلوات فرستادیم. خوشبختانه زنجیرها فشار وارد بر چرخ‌ها را تحمل کردند و مشکلی پیش نیامد. پس از طی مسافتی هواپیما را از باند خارج و آن را متوقف کردم. ماشین‌های آتش نشانی و امداد به سرعت در اطراف هواپیما قرار گرفتند تا در صورت وقوع آتش سوزی اقدام به خاموش کردن آتش نمایند. به سرعت درها باز شد و مجروحین از هواپیما خارج شدند. تعدادی که حالشان وخیم بود با بالگرد به بیمارستان برده شدند و مورد عمل جراحی قرار گرفتند و شکر خدا حالشان بهبود یافت. آن روز یک پرواز استثنایی بود که با وجود خطرات زیادی که ما را در آسمان تهدید می‌کرد. توانستیم جان ده‌ها نفر از رزمندگان اسلام را مانند یک پرنده نجات در آسمان، از مرگ رهایی بخشیم.    

منبع: مردان آسمان،محسن شیرمحمد، 1391، آفرینه، قم-تهران

 

 

1397/12/18 11:5:43 382 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
تویضیحات در موتور جستجو
سرهنگ حسین تاجیک (قسمت دوم و پایانی) پرنده نجات در آسمان سال 1364 به دنبال انجام عملیات بزرگی در جنوب کشور که همراه با فتوحات بزرگی برای ایران بود، تعداد زیادی از رزمندگان اسلام مجروح شده و احتیاج فوری جهت تخلیه به سایر شهرهای داخل کشور داشتند.
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015