• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب آموزش معارف جنگ
آمار بازدید

توپخانه در سد  و تثبیت متجاوز (67(


 منظور از تدوین کتاب «نقش توپخانه در هشت سال دفاع مقدس» استفاده از دستاوردهای توپخانه در جنگ تحمیلی علیه نیروی متجاوزی است که توسط یک جنایت‌کار جامعۀ بشریت به نام صدام حسین، هزینه­های جبران‌ناپذیر بر ملت انقلابی ایران و همچنین ملت مظلوم عراق تحمیل شد. ولی همان‌گونه که از محتوای این جلد از کتاب بر­می­آید،

جنگ تحمیلی،دفاع مقدس،ارتش،هیئت معارف جنگ،شهید صیاد شیرازی،جنگ ایران و عراق،جنگ

 

ارزیابی عملکردها

  1. محاسن و نقاط قوت

          الف- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور جلوگیری از تجاوز دشمن

  1. اقدامات بی‌وقفۀ فرماندهان منتخب، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در جهت سرعت بخشیدن به روند بازسازی و انسجام یگان‌های توپخانه؛ با وجود مشکلات پیش رو.
  2. سازماندهی سریع یگان‌های توپخانه، با وجود کسری کارکنان و آماده نبودن وسایل و تجهیزات سازمانی، و اعزام آنها به مناطق آشوب‌زده و مورد تهدید خارجی در غرب و جنوب کشور؛
  3. اجرای نسبتاً مناسب پشتیبانی آتش از نیروهای مجزای رزمی پدافندی، با وجود گستردگی بیش از حد مناطق واگذاری و پاسخ‌گویی به آتش توپخانۀ دشمن، به‌‌رغم عدم توازن قدرت آتش طرفین درگیر.
  4. ارائۀ آموزش­های کوتاه‌مدت به کارکنان کادر و وظیفه، به‌منظور تأمین حداقلی پست­های حساس؛ مانند دیده‌بانی، هدایت آتش، آتشبار تیر و غیره.

          ب- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور سد کردن پیشروی دشمن

  1. ابتکار عمل بعضی از فرماندهان توپخانه در جهت عقب‌نشینی منظم، با حفظ اجرای آتش مستمر روی نیروهای دشمن؛ به‌‌رغم نبود طرح عملیاتی مشخص از قبل پیش‌بینی شده در این مورد؛
  2. تصمیم به اجرای عملیات تأخیری توسط بعضی از فرماندهان توپخانه و مبادلۀ زمین با زمان، تا رسیدن به نقاط مشخص قابل دفاع برای اجرای پدافند منطقه­ای؛ در حالی که هماهنگی­های لازم بین نیروهای پشتیبانی شونده و پشتیبانی کننده در این مقطع زمانی وجود نداشته است؛
  3. گرفتن دور تک دشمن در اغلب جبهه­ها و درنهایت، متوقف کردن دشمن در مناطق غالباً نامناسب، با اجرای بی­امان و دیده‌بانی شدۀ آتش، توسط تمام توپخانه­های موجود؛
  4. درگیری رو در رو با نیروهای زرهی دشمن و به‌ناچار، استفاده از روش تیراندازی مستقیم توپخانهعلیه تانک‌های دشمن، باتوجه به عدم توانایی مقابلۀ نیروهای رزمی خودی که از عدم توازن قوا بین نیروهای درگیر ناشی می­شد؛ سپس اقدام به عقب‌‌روی رده به رده، به‌منظور حفظ تداوم آتش روی نیروهای دشمن.

          پ- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور تثبیت دشمن

  1. حرکت سریع قرارگاه­های گروه­های توپخانه به مناطق عملیاتی و استقرار آنها در جبهه­های مختلف نبرد؛ به‌طوری‌که چند روز قبل از لشکرهای زرهی و پیاده در جبهه­ها حاضر شدند و با کنترل عملیاتی روی یگان‌های متفرق توپخانه، کار سد کردن دشمن را راساً به پایان بردند.
  2. تشکیل مراکز هماهنگی پشتیبانی آتش در قرارگاه­های عمدۀ عملیاتی، با استفاده از کارکنان و امکانات قرارگاه­های گروه­های توپخانه که موجب هماهنگی در اجرای مأموریت یگان‌های توپخانه موجود در مناطق عملیاتی شد و سایر اعضای مرکز، اعم از افسران رابط هوایی، هوانیروز و ... محلی برای استقرار و هماهنگی و اجرای آتش­های پشتیبانی پیدا کردند.
  3. در عملیات­های آفندی اولیه که معمولاً بدون رعایت اصول و قواعد اساسی رزم و به‌صورت تعجیلی طرح‌ریزی می­شد، اگر آتش پشتیبانی مؤثر توپخانه نبود، قطعاً منجر به انهدام نیروهای مانوری می‌‌شد و ضایعات و تلفاتبسیار ی به جا می­گذاشت.
  4. قبول خطر برای اجرای هر مأموریت، حتی مأموریت­های خارج از حیطۀ متون آموزشی، در این مقطع زمانی، از سوی یگان‌های توپخانه که به همت کارکنان دلیر یگان‌های توپخانه، به‌طور مکرر صورت گرفت.
  5. اجرای آتش­های ایذایی و ممانعتی توپخانه که به‌طور مداوم و شبانه‌روزی ادامه داشت، از محاسن بزرگ این دورۀ زمانی بود که دشمن را دمی به حال خود نمی­گذاشت و آرامش و آسایش را از او سلب می‌کرد.
  6. یگان‌های توپخانۀ پدافند هوایی، ‌به‌رغم کمبود قابل‌ملاحظه و عدم وجود تسهیلات هشدار دهنده و غیره، به همت کارکنان جان بر کف جنگ‌افزارها و پایش مستمر فضای هوایی مناطق تحت مسئولیت خود، انصافاً مأموریت خود را به‌نحو احسن انجام دادند.

 

  1. معایب، کمبودها و مشکلات

          الف- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور جلوگیری از تجاوز دشمن

  1. تقلیل آمادگی رزمی یگان‌های توپخانه در حین و پس از پیروزی انقلاب اسلامی؛ به‌دلیل تعطیلی آموزش­های تخصصی، عدم رسیدگی به تعمیر و نگهداری جنگ‌افزارها و پایین بودن استعداد پرسنلی که معمولاً از تبعات غیرقابل اجتناب یک انقلاب فراگیر ناشی می‌شود.
  2. استفادۀ اجباری از کلیۀ امکانات یگ گردان توپخانه برای اعزام یک آتشبار نسبتاً خودکافی و مستقل به مأموریت­های ابلاغی، به‌دلیل حاضر به‌کار نبودن بخشی از جنگ‌افزارها و تجهیزات جانبی آنها و همچنین کمبود کارکنان سازمانی یگان‌ها.
  3. تفرقۀ یگان‌های توپخانه در محورهای مختلف مناطق تحت درگیری، بدون در نظر گرفتن امکان تقویت آتش متقابل بین آنها.
  4. عدم رعایت اصول پنج‌گانۀ سازمان برای رزم توپخانه، به‌دلیل گستردگی بیش از حد مناطق مسئولیت لشکرهای درگیر و کمبود یگان‌های توپخانه برای پوشش مناسب کل مناطق تحت درگیری.
  5. کمبود اطلاعات آماج، به‌دلیل عدم تشکیل مراکز هماهنگی پشتیبانی آتش در قرارگاه­های لشکرهای درگیر در مرزها و نبود تجهیزات تجسس هدف توپخانه که طرح‌ریزی آتش مؤثر برای یگان‌های توپخانه را غیرممکن می‌کرد.

          ب- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور سد کردن پیشروی دشمن

  1. نبود طرح مشخص برای اجرای یک عملیات حرکات به عقب؛ اعم از عقب‌نشینی تا محل معین و یا اجرای عملیات تأخیری با زمان‌بندی از قبل پیش‌بینی شده؛ به‌‌رغم مشاهدۀ قرائن و شواهد تک احتمالی دشمن، تا از طریق آن تمامیت نیروهای خودی حفظ شود و توپخانه بتواند برابر شرح وظایف مندرج در آیین­نامه­ها و مدارک آموزشی، پشتیبانی مناسب آتش برای نیروهای مانوری عقب رونده را تأمین کند.
  2. تأخیر در اجرای عقب‌نشینی به‌موقع بعضی از یگان‌های توپخانه که منجر به محاصره افتادن آنها شد. این در حالی بود که به‌واسطۀ وجود دیده‌بان جلو در خطوط مقدم، بهانۀ غافل‌گیری قابل توجیه نیست؛ هرچند مانورهای احاطه­ای دشمن، اغلب از محورهای وصولی به‌دور از دید محدود دیده‌بانان را می­توان یکی از علل محاصره شدن این یگان‌ها به‌حساب آورد.
  3. تیراندازی بدون وقفه و عدم توجه به ضوابط و لزوم نظافت مهمات و تمیز کردن و روغن‌کاری لوله و محفظۀ خرج و غیره که منجر به آسیب رسیدن به تعدادی از توپ­ها و هویتزرها در این مقطع زمانی شد.
  4. عدم استفاده از دیده‌بانی هوایی و همچنین عدم ورزیدگی بعضی از دیده‌بانان توپخانه در به‌کارگیری روش دیده‌بانی متحرک که موجب مصرف مهمات بیش از اندازه در درگیری با آماج‌های متحرک می­شد.

          پ- مرحلۀ اقدامات اجرایی به‌منظور تثبیت دشمن

  1. اعزام یگان‌های توپخانه، در اندازه­های آتشبار و دسته به جبهه­های مختلف نبرد و دور از یگان عمدۀ سازمانی خود که حاکی از غافل‌گیری مقامات بالای نظامی بود و مشکلات عمده­ای را در پی داشت.
  2. عدم پیش‌بینی قسمت مهندسی با وسایل مورد نیاز برای تهیۀ استحکامات صحرایی در سازمان گروه­های توپخانه که امکان جابه‌جایی یگان‌های توپخانه را با مشکل مواجه می‌کرد و در صورت تغییر موضع اجباری به یک مکان جدید، بدون تهیۀ قبلی استحکامات لازم، آسیب‌پذیری یگان توپخانه بیشتر می­شد.
  3. شتاب‌زدگی فرماندهان ردۀ بالا در جهت دفع تجاوز و بیرون راندن هرچه سریع‌تر دشمن متجاوز از مناطق اشغالی در اوایل این مقطع زمانی، موجب می­شد که طرح­ها و دستورهای عملیاتی صادره به‌طور ناقص تهیه شوند و به‌تبع آن، زمان لازم برای طرح‌ریزی مؤثر آتش توپخانه وجود نداشته باشد و هماهنگی پشتیبانی آتش به‌نحو مطلوبی صورت نگیرد.
  4. یکی از مشکلات توپخانه، نداشتن سیستم تجسس هدف توپخانه برای پیدا کردن محل دقیق توپخانه­های دشمن و اجرای سریع آتش به‌منظور خاموش کردن آنها بود؛ استفاده از روش­های قدیمی مانند بررسی قیف­های انفجار حاصل از گلوله­های دشمن یا محاسبۀ مسافت دیده‌بان تا محل توپخانۀ دشمن از طریق زمان مشاهدۀ نور و شنیدن صدای شلیک توپخانه، ضمن نداشتن دقت کافی، به زمان زیادی احتیاج داشت و اغلب کارساز نبود. ضمن اینکه به‌علت محدود بودن تعداد تیم­های دیده‌بانی، نسبت به عرض بیش از حد مناطق واگذاری به یگان‌های پدافندی، امکان نظارت بر کل تحرکات نظامی دشمن و پیدا کردن محل همۀ توپخانه­های آن، غیر ممکن بود.
  5. نقص کلی در سیستم پدافند هوایی، شامل کمبود توپ­ها با کالیبرها و بردهای متنوع که مانع از گسترش مطلوب و ایجاد رینگ­های مورد نیاز برای اجرای مطلوب مأموریت پدافند زمین به هوا می­شد، از مشکلات عمدۀ حفاظت از حریم ارتفاع پست یگان‌های عمل کننده و تأسیسات موجود در مناطق عملیاتی بود؛ هرچند به‌تدریج، با ایجاد هماهنگی بین نیروی هوایی و یگان‌های توپخانۀ پدافند هوایی مستقر در جبهه­های مختلف نبرد، مشکلاتی مانند اعلام خطر هوایی که در مقاطع زمانی قبل وجود داشت، در این مقطع تا حدودی برطرف شد.

نتیجه­گیری:

به‌طور کلی، عملکرد توپخانه در این مرحله از دوران دفاع مقدس را می­توان به شرح زیر جمع‌­بندی کرد:

الف- در مقطع آغاز تحرکات نظامی ارتش عراق در مرزهای بین دو کشور تا تهاجم سراسری دشمن (از اواسط سال 1358 تا تاریخ 31/6/1359) و اقدامات اجرایی به‌منظور جلوگیری از تهاجم دشمن، می‌توان عملکرد توپخانه را صرفاً یک تبادل‌آتش دانست که فقط برای خالی نبودن عریضه و به‌منظور اعلام وجود نیروهای پدافندی در مرزها صورت گرفته باشد؛ زیرا هیچ یک از دکترین نظامی توپخانه که شامل اصول سازمان برای رزم توپخانه، طرح‌ریزی آتش توپخانه و هماهنگی پشتیبانی آتش است، در این برهه از زمان رعایت نشد که البته علل اصلی نادیده گرفته شدن این اصول اساسی کاربرد توپخانه، نه عدم آگاهی؛ بلکه کمبود یگان‌های توپخانه در جبهه­های با عرض زیاد و نامتعارف واگذاری به یگان‌های پدافندی بود که در بندهای بالا به آن اشاره شده است.

ب- در مقطع زمانی آغاز تهاجم سراسری دشمن و اشغال بخش­های نسبتاً وسیع کشورمان توسط نیروهای نظامی رژیم مزدور عراق و اقدامات اجرایی به‌منظور سد کردن پیشروی دشمن، قبل از حضور نیروهای نظامی مستقر در ناحیۀ داخلی کشور که حدود 10 روز طول کشید ( از 31/6/1359 تا حدود 9/7/1359) و ضمن آن نیروهای موجود در جبهه­های مختلف نبرد مجبور شدند زیر فشار دشمن عقب‌نشینی کرده یا عملیات تأخیری انجام دهند، نبود یک طرح تاکتیکی مشخص برای انجام عملیات حرکات به عقب، باعث شد که فرماندهان یگان‌های توپخانه به ابتکار خود از قدرت آتش برای سد کردن پیشروی دشمن و توقف نیروهای نظامی او سود جویند که به‌‌رغم مشکلات بسیار و در بسیاری از مواقع، رویارویی مستقیم با تانک‌های دشمن، موفق به این مهم شده و سرانجام توانستند دشمن را از دسترسی به اهداف از پیش تعیین شدۀ خود محروم سازند. درواقع می­توان به‌جرئت گفت که عامل توقف دشمن، اغلب در زمین­های نامناسب برای پدافند، قدرت آتش توپخانه و همت والای کارکنان آن اعم از افسران آموزش‌دیده، درجه‌داران با شرف و سربازان دلیر بوده است.

پ- در مقطع زمانی حضور نیروهای رزمی و پشتیبانی رزمی و پشتیبانی خدمات رزمی اعزامی از ناحیۀ داخلی به جبهه­های نبرد (از حدود 9/7/1359 تا اواخر سال 1359 و شاید اوایل سال 1360) که از آن به‌عنوان اقدامات اجرایی به‌منظور تثبیت نسبی دشمن یاد می‌شود، ابتدا التهابات اولیه همچنان حکم‌فرما بود. بعضی از دست اندرکاران ردۀ بالای نظامی نیز تصویری اشتباه از توان رزمی دشمن داشتند و فکر می‌کردند که انجام حرکت رو به جلوی یک یگان عمده، باعث خواهد شد دشمن بلافاصله از کردۀ خود پشیمان شده و فرار را برقرار ترجیح دهد که این یک خیال خام بود. ولی به‌تدریج، لزوم رعایت مندرجات در آیین‌نامه­ها و متون مدارک آموزشی بر همگان مسلم و توپخانه نیز عهده­دار مأموریت اصلی خود شد که همانا پشتیبانی آتش از نیروهای عمل کننده، برابر ضوابط مندرجات در آیین‌نامه­هاست. در دو ماه اول این مقطع زمانی البته نیروهای دشمن تلاش­های بسیار برای اتمام اقدامات نیمه­کارۀ خود انجام دادند؛ حتی از رودخانۀ کارون عبور و شهر خرمشهر را نیز اشغال و به خونین‌شهر تبدیل کردند؛ ولی رفته‌رفته، به همت نیروهای نظامی و پشتیبانی بی­دریغ مردمی و طراحی افسران دانشمند قرارگاه‌های عملیاتی که اغلب توپچی و از استادان دانشکدۀ فرماندهی بودند، مرحلۀ تثبیت و درواقع، محاصرۀ دشمن کامل شد و ابتکار عمل به‌دست نیروهای خودی افتاد. در این برهۀ زمانی، در هر یک از جبهه­های نبرد، ابتدا با استفاده از اصول و قواعد اساسی رزم و ترتیب توالی اعمال فرمانده و ستاد، طرح­ پدافندی و به‌تبع آن پیوست پشتیبانی آتش تهیه شد و یگان‌های توپخانه توانستند با استفاده از اطلاعات آماج موجود، ضمیمۀ توپخانه؛ شامل لیست آماج، کالک آماج و جداول آتش مورد نیاز را تهیه و به‌موقع اجرا کنند. در عملیات­های محدود آفندی نیز همین روش دنبال شد که بیشتر آنها همراه با موفقیت بود.

در این مقطع زمانی، مشکل تهیۀ استحکامات صحرایی برای مواضع توپخانه، به کمک قرارگاه­های جهاد سازندگی استان­ها که حضور فعال در جبهه­ها داشتند، تا حدودی برطرف شد. مسئلۀ آماج‌یابی با همکاری نیروی هوایی از طریق تهیه و تفسیر عکس­های هوایی، نسبتاً شکل بهتری به خود گرفت و هماهنگی نیروی هوایی با سیستم زمین به هوا، شامل توپخانۀ پدافند هوایی نیروی زمینی، کارایی سیستم پدافند هوایی خطوط پدافندی را بالا برد.

 

پیشنهاد­ها:

الف- کامل نگه‌داشتن دایمی سطح کارکنان و تجهیزات یگان‌های توپخانه، برابر جداول سازمان و تجهیزات مربوطه و حتی پیش‌بینی کارکنان و تجهیزات اضافی برای زمان­های درگیری.

ب- اعزام یگان‌ها به مأموریت­های جنگی به‌صورت گردانی. زیرا گردان کوچک‌ترین یگان اداری و تاکتیکی است.

پ- رعایت اصول پنج‌گانۀ سازمان برای رزم توپخانه و واگذاری مأموریت­های تاکتیکی مناسب به یگان‌های توپخانه، در کلیۀ شرایط.

ت-  مجهز کردن یگان‌های توپخانه به سیستم مناسب تجسس هدف توپخانه، تا توپخانه بتوانند به‌طور دایم توپخانه­های دشمن را خاموش نگه­دارد.

ث- اطمینان از برقراری یک ارتباط دایمی با استفاده از وسایل مخابراتی مطمئن، بین یگان‌های پشتیبانی شونده و پشتیبانی کننده، تا توپخانه بتواند مأموریت پشتیبانی آتش از یگان‌های مانوری را در کلیۀ شرایط جنگ، به‌نحو   مطلوب اجرا کند.

ج- ­ وجود یک طرح عملیاتی کامل و همه‌جانبه و به‌تبع آن، پیوست پشتیبانی آتش همراه با ضمایم مربوطه، تا از طریق آن، توپخانه بتواند در هر وضعیتی آمادگی اجرای مأموریت محوله را داشته باشد. این طرح همه‌جانبه، طرح­های فرعی برای موارد اضطراری را نیز شامل می‌شود که در عملیات پدافندی، حرکات به عقب نیز، از جملۀ آن است.

چ- برقراری مراکز هماهنگی پشتیبانی آتش، تحت هر شرایط و استفادۀ بهینه از کلیۀ وسایل پشتیبانی آتش موجود؛ اعم از نیروی هوایی، هلی‌کوپترهای جنگی و توپخانه­های صحرایی، دریایی و پدافند هوایی.

ح- رعایت اصول طرح‌ریزی آتش توپخانه و تهیۀ جداول آتش لازم در عملیات پدافندی، حرکات به عقب و آفندی؛ برابر مندرجات مدارک آموزشی.

خ- جلوگیری از شتاب‌زدگی در اجرای عملیات آفندی و دادن فرصت کافی به یگان‌ها برای انجام شناسایی‌های لازم، تهیۀ طرح­های عملی و اجرای تمرینات مورد نیاز.

د- رعایت اجرای آتش با نواخت تیر معمولی، به‌منظور جلوگیری از فرسودگی جنگ‌افزارها، به‌جز موارد بحرانی مانند اجرای آخرین آتش­های حفاظتی در پدافند.

ذ-  توجه جدی به آموزش عملی دیده‌بانی هوایی و دیده‌بانی متحرک در مراکز آموزش توپخانه و یگان‌های توپخانه؛ به‌طوری ‌که دیده‌بانان­ توپخانه ورزیدگی لازم برای اجرای این چنین روش­های دیده‌بانی را داشته باشند.

ر- مشخص بودن منطقۀ مأموریت گروه­های توپخانه، باتوجه به تهدیدهای موجود؛ تا مسئولان آنها بتوانند در زمان صلح از مناطق احتمالی مأموریت خود بازدیدهای مکرر داشته و طرح­های مورد نظر خود را تهیه و به‌روز کنند.

ز- پیش‌بینی چگونگی پدافند از فضای هوایی کشور؛ به‌طوری‌ که در زمان جنگ احتمالی، از قبضه­های پدافند هوایی یگان‌های نظامی که ویژۀ حفاظت از حریم هوایی یگان‌ها، پاسگاه­های فرماندهی و تأسیسات لجستیکی آنها است، برداشت نشود. 

ژ- رعایت اصول گسترش توپخانۀ پدافند هوایی در چیدمان قبضه­ها، با در نظر گرفتن قابلیت­­های جنگ‌افزارها.

س- پیش‌بینی و برقراری یک سیستم اعلام خطر هوایی با تجهیزات مخابراتی مطمئن و کارا، که قبضه­های پدافند هوایی بتوانند از قبل آمادگی لازم برای مقابله با هواپیماهای در حال نزدیک شدن دشمن را به‌دست آورند.

ش- توجه مخصوص به آموزش شناسایی هواپیماهای خودی و دشمن در مراکز آموزش پدافند هوایی و مداومت این آموزش در یگان‌های توپخانۀ پدافند هوایی که از طریق این آموزش و تکرار مداوم آن، خدمۀ قبضه­های پدافند هوایی در موارد لزوم، سردرگم نشده و تصمیم لازم درخصوص درگیر شدن یا نشدن با هواپیماهای در حال پرواز در قطاع آتش خود را به‌درستی اتخاذ کنند.  

کلام آخر:

منظور از تدوین کتاب «نقش توپخانه در هشت سال دفاع مقدس» استفاده از دستاوردهای توپخانه در جنگ تحمیلی علیه نیروی متجاوزی است که توسط یک جنایت‌کار جامعۀ بشریت به نام صدام حسین، هزینه­های جبران‌ناپذیر بر ملت انقلابی ایران و همچنین ملت مظلوم عراق تحمیل شد. ولی همان‌گونه که از محتوای این جلد از کتاب بر­می­آید، رژیم بعثی عراق، زمانی را برای تجاوز و تهاجم بر کشور ایران انتخاب کرد که نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران درگیر مسایل داخلی و اقدامات تحکیمی برای استقرار و ثبات خود بود؛ بنابراین نیروهای مسلح ارتش در شرایطی نبودند که بتوانند با یک ارتش مجهز خارجی که توسط جهان‌خواران شرق و غرب حمایت می­شد، مقابله کنند و مانع از تجاوز او شوند. منظور از تدوین جلد یکم کتاب هم یادآوری این نکتۀ اساسی است که سردمداران نظام همواره باید به آمادگی رزمی و اقتدار نیروهای مسلح کشور، در هر شرایطی، توجه خاص داشته باشند تا هیچ‌کدام از ابرقدرت‌ها یا عُمال دست‌نشاندۀ منطقه­ای آنها جرئت دست‌اندازی به کشور ما را نداشته باشند.

مؤلفان کتاب نقش توپخانه در هشت سال دفاع مقدس امیدوارند با تدوین این جلد از کتاب که بیشتر به مشکلات و کمبودها اشاره دارد و اغلب از تبعات غیرقابل اجتناب وقوع انقلاب اسلامی در ایران سرچشمه گرفته بود، لزوم آمادگی دائم و مقتدرانۀ نیروهای مسلح را متذکر شوند؛ شاید از این طریق، بخشی از هزینه­های گزاف این جنگ ویرانگر جبران شود و به نیرومندتر شدن هرچه بیشتر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران منجر شود که در آن صورت، حتی سفاکان و آتش‌افروزان جامعۀ بشریت نیز خیال دست‌اندازی به کشور مقتدر ما را به‌راحتی در سر نخواهند داشت و به این حقیقت پی ­می­برند که تجاوز به کشور جمهوری اسلامی ایران، لطمات و پیامدهای جبران‌ناپذیری برای آنها خواهد داشت.

 

منبع: توپخانه در سد و تثبیت متجاوز، نجفی راشد و همکاران، محمد، 1396، ایران سبز، تهران

 

1397/10/15 11:46:36 280 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
تویضیحات در موتور جستجو
منظور از تدوین کتاب «نقش توپخانه در هشت سال دفاع مقدس» استفاده از دستاوردهای توپخانه در جنگ تحمیلی علیه نیروی متجاوزی است که توسط یک جنایت‌کار جامعۀ بشریت به نام صدام حسین، هزینه­های جبران‌ناپذیر بر ملت انقلابی ایران و همچنین ملت مظلوم عراق تحمیل شد. ولی همان‌گونه که از محتوای این جلد از کتاب بر­می­آید،
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015