• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب آموزش معارف جنگ
آمار بازدید

آنچه گذشت (درسهایی از جنگ ایران و عراق) (16)


شکستن بن بست، سال‌های 66-1364

در اواخر سال 1364، جنگ ایران و عراق در یک بن بست گرفتار شده بود، و عراق بر این باور بود که استحکامات دفاعی و سرمایه‌گذاری عظیم آن کشور در افزایش قدرت آتش کلید اصلی ممانعت از تهاجم ایران را به آن کشور، داده است. در این مرحله از جنگ، بغداد فقط به دنبال راهی برای به حداقل رساندن تلفات خود در نبرد دائمی در جنوب عراق و کردستان بود و امیدوار بود که فشارش بر روی اقتصاد وابسته به نفت ایران و بن بست بر روی زمین، به تهران برای تشخیص بیهودگی تداوم جنگ، فشار آورد.

جنگ تحمیلی،دفاع مقدس،ارتش،هیئت معارف جنگ،شهید صیاد شیرازی،جنگ ایران و عراق،جنگ

گذشته از آن به نظر می‌رسد، که ایرانی‌ها دریافته بودند که نیروهای آنان خستگی‌ناپذیر نیستند و قدرت آتش عراق می‌تواند ویرانگر باشد. اما تهران هنوز به این مسئله اعتقادی پیدا نکرده بود که تلاش‌های تهاجمی این کشور راه به جایی نخواهند برد. در نتیجه، ایران همچنان به حملات بی وقفه خود به خطوط پدافندی عراق ادامه داد، اگرچه با احتیاط بیشتری از قبل، این کار را انجام می‌داد.

فاو

نبرد فاو

سرانجام پس از یک وقفه بسیار طولانی در جنگ ناگهان در شب 21 بهمن ماه سال 1364  ایران به این وضعیت خاتمه داد. نیروهای ایرانی در زیر باران شدید از دهانه اروند رود عبور کردند و به شبه جزیره فاو واقع در انتهای دورترین نقطه جنوب شرقی عراق حمله کردند. عراقی‌ها می‌پنداشتند که ایران فاقد تجهیزات آبخاکی برای عبور از اروند رود در منطقه فاو است، که یکی از عریض‌ترین قسمت‌های رودخانه می‌باشد. در نتیجه ، نیروهای ارتش خلقی  که حفاظت از شبه جزیره فاو را به عهده داشتند ، با اولین موج حملات ایران متلاشی شدند. ایران سریعاً سربازان خود را به داخل فاو فرستاد و شروع به فشار آوردن از سمت شمال غربی به سوی بصره و بندر ام القصر نمود.

در یک اضطراب و ترس ناگهانی، بغداد با عجله شروع به اعزام یگان‌های مستقر در جنوب با سرعت هر چه بیشتر به سوی فاو نمود. چندین پاتک که با عجله سازماندهی گردیده بود شکست بسیار بدی خوردند. از یک طرف زمین به شدت باتلاقی شبه جزیره، آن را برای نیروهای مکانیزه عراق نامناسب می‌ساخت، و از سوی دیگر عراق فاقد واحدهای پیاده‌ای بود که به خوبی آموزش دیده باشند و از این رو بیشتر بر روی واحدهای سنگین زرهی تکیه داشت. تانک‌های عراقی با حداقل پشتیبانی از سوی نیروهای پیاده اقدام به پاتک کردند، و نیروهای پیاده در پشتیبانی از نیروی زرهی شکست خوردند، و به بالگردهای هجومی کبرای ایران و رزمندگان ورزیده ایرانی این اجازه را دادند که به آسانی پاتک‌ها را دفع نمایند. بغداد با ناامیدی زیاد نیروی هوائی خود را برای نبرد به میدان فرستاد. هواپیماهای عراقی نتوانستند تأثیر چندانی بر روی نیروهای ایرانی که بیشتر پیاده بودند، داشته باشند و بنابراین تعداد معدودی از هدف‌های هوائی برای آنها با ارزش بود. عراقی‌ها همچنین تلاش نمودند تا به پل نصب شده ایران بر روی اروند رود حمله کنند و حتی تلاش کردند تا از حرکت نیروهای ایرانی در جاده‌های خوزستان که به سوی فاو حرکت می‌کردند، ممانعت به عمل آورند. هرچند، شیوه ایران اصولاً تحرک در شب بود، ولی ریزش باران، و ضعف در مهارت خلبانان عراقی سبب گردید که  فقط بتوانند صدمات اندکی وارد آوردند و در ین تلاش عراق در حدود 25-20 فروند هواپیما از دست داد. زمانی که پاتک‌های اولیه عراق با شکست مواجه گردیدند، عراق برای دور بعدی پاتک‌ها بهترین واحدهای پیاده خود را که در منطقه عمومی جنوب عراق گسترش یافته بودند، به فاو اعزام کرد (نیروهای مخصوص و گارد ریاست جمهوری)، که سرانجام آنها موفق شدند تا پیشروی ایران را به سوی ام القصر و به سمت شمال ( با هدف بصره) متوقف کنند اما نتوانستند آنان را به عقب برانند. در روز چهارم اسفند ماه عراق یک پاتک بزرگ را به منظور تلاش در جهت بیرون راندن نیروهای ایرانی از فاو آغاز کرد، آرایش سه ستون هر یک به  استعداد رزمی یک لشگر، که هر کدام توسط یکی از بهترین فرماندهان در رده سپاه عراق فرماندهی می‌گردید ( هشام صباح الفخری، ماهر عبدالرشید، و سعدی توما عباس الجبوری). عراقی‌ها با هر وسیله و جنگ افزاری که در دسترس آنان بود به سوی ایرانی‌ها شلیک کردند.آنها نیروی هوائی خود را به‌طور کامل، با انجام 200 سورتی پرواز در روز، برای مأموریت‌های پشتیبانی نزدیک هوائی و بازدارندگی هوائی در صحنه نبرد به کار گرفتند، بعلاوه، از حجم زیاد آتش توپخانه و مقادیر زیادی از گازهای شیمیائی استفاده کردند. اما با سرسختی پدافندی نیروهای ایرانی، بعد از سه هفته حملات دائمی، نهایتاً موفقیت خیلی کمی داشتند. نیروهای پیاده عراق (حتی واحدهای نخبه) همچنان به عملکرد ضعیف خود ادامه دادند و متکی به قدرت آتش تانک‌ها و توپخانه خود بودند. نیروی زرهی عراق به طور کلی به دلیل زمین سست منطقه در جاده‌ها فرو رفت، حتی جایی که زمین سفت‌تر بود، آنها از  مانور بر علیه نیروهای ایرانی سرباز زدند. در عوض، تانک‌های عراقی فقط در تلاش بودند راه خـود را به سـوی جنـوب بر علیه مواضـع پدافندی نیروهای پیاده ایران که با سلاح‌های ضد تانک به خوبی تجهیز شده بودند، باز کنند. عراق حتی قادر به خنثی کردن یا شکست دادن تیم‌های ضد تانک ایران با آتش توپخانه ( که مثل همیشه بی دقت بود ) و یا با نیروی پیاده خود نشد، نیروی پیاده‌ای که واقعاً چگونگی همکاری با تانک را نمی‌فهمید. عراقی‌ها متحمل تلفات سنگینی شدند، 10000-8000 نفر تلفات، از دست دادن 25-20 فروند هواپیمای دیگر به دلیل به‌کارگیری هواپیماهای اف-14 و پدافند هوائی از سوی ایران[1]، 30 درصد از کل تلفات مربوط به نیروهای گارد ریاست جمهوری بود.

 

منبع: آنچه گذشت، کنت مایکل پولاک، مترجم: مهدی خسروی نژاد، ویراستار: سرتیپ2 ستاد مسعود بختیاری، ص82

 


[1] - به دلیل تجدید ساختار در سازمان پدافند هوائی نیروی هوائی جمهوری اسلامی ایران و همچنین خریداری پاره‌ای قطعات یدکی و تجهیزات بود.(مترجم)

1397/10/10 10:51:28 122 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
تویضیحات در موتور جستجو
شکستن بن بست، سال‌های 66-1364 در اواخر سال 1364، جنگ ایران و عراق در یک بن بست گرفتار شده بود، و عراق بر این باور بود که استحکامات دفاعی و سرمایه‌گذاری عظیم آن کشور در افزایش قدرت آتش کلید اصلی ممانعت از تهاجم ایران را به آن کشور، داده است. در این مرحله از جنگ، بغداد فقط به دنبال راهی برای به حداقل رساندن تلفات خود در نبرد دائمی در جنوب عراق و کردستان بود و امیدوار بود که فشارش بر روی اقتصاد وابسته به نفت ایران و بن بست بر روی زمین، به تهران برای تشخیص بیهودگی تداوم جنگ، فشار آورد.
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015