• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.
ارتش و دفاع مقدس از دیدگاه ولایت
صوت و تصویر
قطعنامه ها
کتاب آموزش معارف جنگ
آمار بازدید

دفـاع از خـرمشـهر(10)


سه گفتار از 34 روز دفاع و مقاومت در خرمشهر

فصل اول

      خاطرات سرهنگ آزاده ابوالحسن ایزدجو

      از روزهای دفاع و سقوط خرمشهر

همکاری مردم خرمشهر با مدافعان

عبور عراقی‌ها از رود کارون

از روزی که عراقی‌ها از نهر عرایض عبور کردند و پل نو به طور کامل در اختیار دشمن قرار گرفت، هر روز مناطق بیشتری از خرمشهر را اشغال می‌کردند و روز به روز اوضاع شهر وخیم‌تر می‌شد. خبر تلخ و ناباورانه‌ای که آن روزها بیشتر مدافعان خرمشهر، از جمله ما دانشجویان، را منقلب و ناراحت کرد، عبور نیروهای عراقی از رودخانه کارون بود. آن‌طور که به ما خبر رسید، در شب 19 مهرماه، تعداد زیادی از نیروهای لشکر سوم زرهی دشمن موفق شدند از رود کارون بگذرند و خود را به جاده اهواز ـ آبادان برسانند.

جنگ تحمیلی،دفاع مقدس،ارتش،هیئت معارف جنگ،شهید صیاد شیرازی،جنگ ایران و عراق،جنگ

آنها ابتدا یک پل شناور در منطقه مارد روی رودخانه کارون احداث کردند و شبانه چند گردان زرهی و توپخانه را از آن عبور دادند و جاده اهواز ـ آبادان را گرفتند. روزهای بعد، عراقی‌ها پل دومی در منطقه حفّار، پایین پل قبلی، بر روی رودخانه کارون برپا کردند و لشکر سوم زرهی عراق به طور کامل به شرق کارون انتقال یافت و جاده آبادان ـ ماهشهر هم بسته شد و شهر آبادان محاصره گردید. گرچه مدافعان خرمشهر با شنیدن این خبر ناگوار باز هم با تمام قوا در مقابل دشمن مبارزه می‌کردند، اما آنهایی که از اطلاعات نظامی بهتری برخوردار بودند و یا به منطقه آبادان و خرمشهر آشنا بودند، احساس نگرانی زیادی داشتند، زیرا می‌دانستند اگر آبادان سقوط کند، خرمشهر خود به خود سقوط خواهد کرد، زیرا تنها راه تدارکاتی خرمشهر فقط از طریق آبادان بود و تنها پل ارتباطی بین خرمشهر و جزیره آبادان هر لحظه احتمال داشت بمباران شود.

هنگامی که عراقی‌ها از کارون گذشتند، خیلی زود به جاده اهواز ـ آبادان رسیدند و مردم روستاهای سلمانیه و محمدیه را به اسارت گرفتند. خیلی از مردم محلی آواره دشت و بیابان شدند. اهداف دشمن از این کار محاصره کردن آبادان و در نهایت، تسلط بر ساحل شمالی اروندرود[1] بود. یکی از علل شروع جنگ، اختلافات قبلی بر سر اروندرود بود. چند روز بعد، دوباره خبر رسید که دشمن موفق شده جاده آبادان به ماهشهر را نیز تصرف کند و محاصره آبادان لحظه به لحظه تنگ‌تر می‌شد.

با تصرف این جاده، در حقیقت راه ارتباطی آبادان با کلیه مناطق قطع شد. در آن وضعیت، تنها راه آبی از طریق رودخانه بهمن‌شیر[2] باقی مانده بود و تدارکات از راه هوا انجام می‌گرفت تا جزیره آبادان سقوط نکند.

سه هفته از جنگ گذشت. از شهر 150هزار نفری خرمشهر شاید 5هزار نفر هم باقی نمانده بود. آنهایی که حضور داشتند اکثرشان مدافع و رزمنده بودند. البته مردم عادی حق داشتند در آن وضعیت بحرانی شهر را ترک کنند، زیرا آن مردم مظلوم و بی‌دفاع زیر خمپاره‌اندازها و توپخانه‌های دشمن قرار داشتند، تلفات و ضایعات فراوانی را متحمل می‌شدند، بدون اینکه گناهی کرده باشند. خیلی از همان مردمانی که خرمشهر را ترک می‌کردند، حتی فرصت نداشتند اثاث خود را به همراه ببرند، اگر هم فرصتی بود در آن شرایط سخت و بحرانی وسیله ترابری پیدا نمی‌شد که بخواهند وسایل خود را ببرند.

در همان روزهای سخت و طاقت‌فرسا، علاوه بر اینکه انسان‌ها در آن جنگ نابرابر از بین می‌رفتند، حیوانات هم، مثل گاو، گاومیش، بز، گوسفند، مرغ، خروس، اردک، مرغابی، سگ و گربه، از تیر و ترکش‌ها در امان نبودند و خیلی از آنها نیز مجروح می‌شدند که خود من چند مورد را دیدم. بعضی از گاو و گوسفندهای مجروح را که صاحبی نداشتند ذبح می‌کردند و به آشپزخانه مسجد جامع می‌بردند و برای رزمندگان غذا درست می‌کردند.

یکی از شب‌ها، حدود ساعت 3 نیمه‌شب، من به همراه دانشجو شکرالله راهواره در خیابان کشتارگاه کنار هم بودیم و از منطقه محوله محافظت و پاسداری می‌کردیم. در حالی که سکوت شب حاکم بود و کمتر صدایی از طرفین به گوش می‌رسید، ایشان به من گفت: حسن نگاه کن! عراقی‌ها دارند به ما نزدیک می‌شوند. ما بلافاصله پرسنل تحت امر خود را جمع کردیم و دستورات لازم جهت مقابله با دشمن صادر شد. به دنبال آن، وارد ساختمان کشتارگاه شدیم. در داخل ساختمان، دانشجو رادمنش، یکی دیگر از هم‌دوره‌ای‌هایمان را دیدیم که قبل از ورود ما با گروه تحت امرش در آنجا حضور داشت. سه نفری تصمیم گرفتیم از کیسه گونی‌های موجود چیده‌شده در کنار خیابان که حالت پناهگاه و سنگر داشت، استفاده کنیم، یک نفر از همانجا و سردر ورودی آن که در امتداد خیابان بود تیراندازی کند و بقیه سریع به آن طرف خیابان، یعنی مجتمع ساختمانی کشتی‌رانی که آنجا هم مسلط به خیابان بود، بروند. دانشجو رادمنش با گروه مربوطه به طرف عراقی‌های مستقر در خیابان شروع به تیراندازی کرد. آنها به صورت رگباری می‌زدند تا دشمن فرصت عکس‌العمل نداشته باشد. ما از موقعیت بدست‌آمده استفاده کرده و فرصت را غنیمت شمردیم، همه از خیابان کشتارگاه عبور کردیم و به آن طرف خیابان رفتیم. وقتی کاملاً در ساختمان مقابل مستقر شدیم، شروع به تیراندازی کردیم تا رادمنش هم با گروه مربوطه به جمع ما بپیوندند و در معیت یکدیگر و از داخل ساختمان کشتی‌رانی وارد عمل شویم. هنگامی که رادمنش از عرض خیابان عبور می‌کرد، بازوی راستش تیر خورد و مجروح شد. من فوری به سمت او دویدم و او را کشان‌کشان به داخل ساختمان بردم. راهواره زیرپوش خود را پاره کرد و بازوی رادمنش را بست. در آن شرایط جنگ، از باند و گاز استریل و ضدعفونی زخم خبری نبود. رادمنش در گوشه‌ای نشسته بود و ناله می‌کرد، اما دیگران به شدت با دشمن درگیر بودند و جنگ تن به تن شروع شده بود. آن شب تا صبح ما همچنان با عراقی‌ها در زد و خورد بودیم تا اینکه تکاوران دریایی هم به جمع ما پیوستند. گرچه ما خانه به خانه با دشمن در زد و خورد بودیم و عقب‌نشینی می‌کردیم، ولی رادمنش و چند نفر مجروح دیگر را داخل پتو پیچیده بودیم و با خودمان می‌بردیم. روز 21 مهرماه بود که (شهید) نامجو تعداد 80 نفر دانشجو از گردان‌های دیگر دانشکده و قریب به 200 سرباز از لشکر92 زرهی اهواز برای کمک به ما فرستاد تا نیروهای داخل خرمشهر تقویت شوند.

 

منبع: دفـاع از خـرمشـهر ، کریمی، قاسم ، 1395، ایران سبز، تهران.

 

[1]. از بهم پیوستن رود دجله و فرات در محلی به نام القرنه در عراق، شط‌‌العرب به وجود می‌آید و بعد از عبور از بصره در خرمشهر رود کارون هم به آن اضافه می‌گردد تا به خلیج فارس می‌رسد. این رود از شلمچه تا خلیج فارس اروندرود نامیده می‌شود و خط وسط رودخانه مرز مشترک ایران و عراق است.

[2]. بهمن‌شیر انشعابی از رود کارون است که از شمال آبادان می‌گذرد و به خلیج فارس می‌رسد.

1398/3/12 11:26:54 314 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
تویضیحات در موتور جستجو
از روزی که عراقی‌ها از نهر عرایض عبور کردند و پل نو به طور کامل در اختیار دشمن قرار گرفت، هر روز مناطق بیشتری از خرمشهر را اشغال می‌کردند و روز به روز اوضاع شهر وخیم‌تر می‌شد. خبر تلخ و ناباورانه‌ای که آن روزها بیشتر مدافعان خرمشهر، از جمله ما دانشجویان، را منقلب و ناراحت کرد،
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015