• ارتش کلمه ی طیبه است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • ارتش جمهوری اسلامی ايران تنها ارتشی است كه در خدمت مردم و منافع ملی است و اعتقادات و احساسات بدنه و فرماندهان آن نيز همانند آحاد مردم است. (فرمانده معظم كل قوا)
  • اساس استقلال مملكت بر ارتش است؛ بر نيروهاى زمينى و هوايى ودریائی است؛ لكن ارتشى كه متكى به ملت باشد. (امام خميني-ره)
  • وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنَا وَ اِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحُسِنِینَ (قرآن کریم، سوره مبارکه عنکبوت، آیه شریفه 69)
  • ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را شکستیم. (امام خمینی - ره)
  • چرائی های جنگ تحمیلی و پاسخ به پرسشهای شما در خصوص دفاع مقدس در قسمت پرسش از شما، پاسخ از ما.
  • ارتش ما پشتوانه ملت ماست؛ ارتش ما ضامن استقلال كشور ماست. (امام خميني-ره)
  • «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، جملۀ منتخب مردم از بیانات سال94 مقام معظم رهبری(ایسنا)
  • 29 فروردین روز ارتش و سالروز حماسه آفرینی های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران گرامی باد.

توپخانه در سد و تثبیت متجاوز (16)


در مقابل این تجاوز آشکار و غیرانسانی، به توپخانۀ ایران دستور داده شد که در پاسخ‌گویی به آتش توپخانۀ دشمن به قصرشیرین، آتش خود را به خارج و دور از مناطق مسکونی شهر خانقین روانه سازد تا به نیروهای عراقی نشان داده شود که در صورت لزوم، ارتش ایران نیز توانایی آن را دارد که مقابله‌ به ‌مثل کرده و به شرارت‌های ارتش عراق پاسخ مناسب بدهد.

جنگ تحمیلی،دفاع مقدس،ارتش،هیئت معارف جنگ،شهید صیاد شیرازی،جنگ ایران و عراق،جنگ

 

نبرد در مناطق مرزی استان کرمانشاه

1- وضعیت منطقه، قبل از شروع تهاجم سراسری ارتش عراق

برخوردها و درگیری‌های جدی نظامی بین نیروهای ایران و عراق، ابتدا از مناطق مرزی استان کرمانشاه، به‌ویژه باویسی و قصرشیرین آغاز شد و به‌تدریج به مناطق مرزی استان ایلام؛ شامل منطقۀ مهران و سپس میمک گسترش یافت. از اواسط شهریور 1359 درگیری‌های مرزی در منطقۀ کرمانشاه از حالت درگیری بین پاسگاه‌ها فراتر رفت و به درگیری‌های جدی‌تری، توأم با پشتیبانی توپخانه و بمباران هوایی کشیده شد؛ به‌طوری ‌که توپخانۀ ارتش عراق شهر قصرشیرین را گلوله‌باران کرد. در مقابل این تجاوز آشکار و غیرانسانی، به توپخانۀ ایران دستور داده شد که در پاسخ‌گویی به آتش توپخانۀ دشمن به قصرشیرین، آتش خود را به خارج و دور از مناطق مسکونی شهر خانقین روانه سازد تا به نیروهای عراقی نشان داده شود که در صورت لزوم، ارتش ایران نیز توانایی آن را دارد که مقابله‌ به ‌مثل کرده و به شرارت‌های ارتش عراق پاسخ مناسب بدهد.

از دهۀ دوم شهریورماه به بعد، تقریباً عناصر تمام پاسگاه‌های مرزی منطقه، به‌صورت متناوب و پراکنده، با نیروهای عراق درگیر بودند و سرانجام، همان طور که قبلاً اشاره شد، در 16 شهریورماه نیروهای عراقی منطقۀ زینل‌کش در حوزۀ استحفاظی گروهان ژاندارمری خان‌لیلی را اشغال کردند. به این ترتیب، جادۀ نفت‌شهر به قصرشیرین در کنترل کامل نیروهای عراقی قرار گرفت. با این وصف، حملۀ متقابلی از سوی نیروهای ایرانی انجام نشد و فقط لشکر81 زرهی به گروه رزمی مستقر در چم ‌امام‌حسن که از عناصر تیپ1 بود، دستور داد یک خیز جلوتر به سمت غرب تغییر موضع دهد و در محور تنگاب‌کهنه- قصرشیرین مستقر شده و آماده سد کردن پیشروی احتمالی نیروهای عراقی از منطقۀ خان‌لیلی به طرف شرق باشد. از این پس، توپخانۀ ارتش عراق، نفت‌شهر را به‌شدت گلوله‌باران ‌کرده و خسارات  بسیار ی به این منطقه وارد می‌كرد.

بلافاصله بعد از وصول خبر سقوط پاسگاه‌های خان‌لیلی (زینل‌کش)، مقامات بلندپایۀ نظامی و سیاسی ایران به منطقه رفتند تا وضعیت نظامی منطقۀ کرمانشاه را با فرماندهان مسئول به‌صورت حضوري بررسی کنند. در همین زمان، یک فروند هلی‌کوپتر214 نیروی هوایی که حامل پنج نفر خلبان بود، در این منطقه دچار سانحه شد و کلیۀ سرنشینان آن به فیض شهادت نایل شدند. این افراد به قصد توجیه با منطقه، عازم این مأموریت شده بودند.

تجاوز ارتش عراق به منطقۀ خان‌لیلی سبب شد که لشکر81 زرهی تمامی نیروهای در دسترس خود را از پادگان‌ها حرکت داده و در مناطق مختلف مرزی مستقر سازد. با این توضیح که تا قبل از آغاز جنگ تحمیلی، فقط عناصر سازمانی لشکر81 زرهی، یک گردان پیاده از لشکر77 و تعدادی گردان و آتشبار توپخانۀ تقویتی از گروه‌های 11 و 44 توپخانه در منطقۀ عملیاتی کرمانشاه مستقر بودند.

در این موقع، گسترش لشکر81 زرهی در مواضع پدافندی نزدیک مرز، به‌صورت زیر بود:

الف- تیپ3 زرهی با دو گردان تانک و یک گردان مکانیزه مسئولیت پدافند از باویسی در شمال تا نفت‌شهر در جنوب قصرشیرین را  برعهده  داشت. نظر به اینکه توان رزمی این تیپ برای پوشش یک خط پدافندی بیش از 150 کیلومتری و در مقابل خطرناک‌ترین معبر وصولی ارتش عراق در محور خانقین- قصرشیرین جواب‌گو نبود، یک گروه رزمی از عناصر تیپ1 زرهی در اختیار تیپ3 قرار گرفت و در محور قصرشیرین- خسروی در خِر ناصرخان مستقر شد. بعد از سقوط خان‌لیلی، هنگامی که وضعیت بدتر شد، از تیپ1 زرهی یک گروه رزمی برای تشکیل خط دوم پدافندی به محور تنگاب‌کهنه- قصرشیرین اعزام شد.

ب- تیپ2 زرهی مستقر در کرمانشاه با دو گردان تانک و یک گردان مکانیزه درگیر مسئلۀ آرام‌سازی داخلی منطقۀ کردستان بود و فقط قسمتی از گردان 285 آن تیپ در پادگان بیستون باقی مانده بود که بعد از شروع جنگ، در تاریخ 4/7/1359 به منطقۀ گیلانغرب اعزام شد.

پ- مسئولیت منطقۀ عملیاتی نفت‌شهر که یک منطقۀ منفرد و مجزا بود، به گردان 265 سوارزرهی و زیر امر تیپ3 محول شده بود.

ت- تیپ1 زرهی مسئولیت پدافند منطقۀ سومار و صالح‌آباد، سرنی و میمک در استان ایلام را داشت؛ اما عملاً دو گروه رزمی آن در منطقۀ عملیاتی جنوب قصرشیرین وارد عمل شده و از اختیار تیپ مزبور خارج شده بودند.

ث- در 30 شهریورماه، گردان 110 پیاده از لشکر77 وارد کرمانشاه شده و به گردنۀ پاطاق اعزام شد تا در خط دوم پدافندی، آن گردنه را نگهدارد.

علاوه‌بر عناصر لشکر81 زرهی، دو گردان پیاده و تعدادی یگان توپخانۀ مأمور به این لشکر، یگان‌های هنگ ژاندارمری قصرشیرین در پاسگاه‌های مرزی مستقر و بعضی از این پاسگاه‌ها با رزمندگانی از سپاه پاسداران تقویت شده بودند.

باتوجه به مطالبی که دربارۀ استعداد و گسترش نیروهای خودی و دشمن بیان شد، نسبت توان رزمی نیروهای عراقی به توان رزمی عناصر لشکر81 زرهی که در منطقۀ عملیات گسترش داشتند، حدود ده به یک بود؛ زیرا عملاً بیست تیپ مجهز، سازمان‌یافته و آماده به رزم عراق در مقابل دو تیپ آسیب‌دیده و تجزیه شدۀ ایران قرار گرفته بود.

 

2- آغاز جنگ، پیشروی نیروهای متجاوز و عملیات پدافندی نیروهای خودی

(به نقشۀ شمارۀ 2- محورهای پیشروی ارتش عراق در آغاز جنگ تحمیلی مراجعه شود.)

روز 31/6/1359

تهاجم سراسری ارتش عراق با حملۀ هوایی به شهرهای مختلف ایران اسلامی از ساعت 1330 روز 31 شهریور 1359 آغاز شد و ازجمله شهرهایی که بمباران شدند، شهرهای کرمانشاه و اسلام‌آباد غرب در این منطقه بودند.

در ساعات بعدازظهر روز 31 شهریورماه، نیروهای جلودار ارتش عراق به خط مرز نزدیک‌تر شدند و مناطق سرکوب را اشغال کردند. ازجمله نقاطی که قبل از اول مهرماه به تصرف نیروهای متجاوز عراقی درآمد، پاسگاه هدایت در شمال‌غربی قصرشیرین و پاسگاه گیسکه در حوالی سومار بود.

ارتش عراق در منطقۀ مرزی کرمانشاه در هفت محور وارد عمل شد که به‌ترتیب از شمال به جنوب عبارت بودند از:

- محور میدان- باویسی- تیله‌کوه- بیشگان- سرپل‌ذهاب؛

- محور قُره‌تو- پاسگاه مرزی هدایت- قصرشیرین که در مرز به دو شاخه تقسیم می‌شود و یک شاخۀ آن از پاسگاه برادرعزیز- باباهادی وارد ایران می‌شود؛

- محور خانقین- خسروی- قصرشیرین؛

- محور خانقین- تنگاب‌کهنه- قصرشیرین که در سه‌راهی نی‌پهن‌عبدالله به طرف گیلانغرب نیز هدایت می‌شود؛

- محور نفت‌خانه- نفت‌شهر؛

- محور مندلی- سومار؛

- محور ترساق- میمک.

 

روز 1/7/1359

دو محور نفت‌خانه- نفت‌شهر و مندلی- سومار به هدف‌های محدود نفت‌شهر و سومار ختم می‌شد؛ زیرا زمین منطقۀ عملیات اجازۀ توسعۀ وضعیت را به نیروهای مهاجم عراقی نمی‌داد. بدین سبب نبردهای آن منطقه نیز به‌صورت محدود انجام گرفت و نیروهای عراقی خیلی سریع و با تلاش نه‌چندان زیاد، موفق شدند در ساعت 1030 روز اول مهرماه کنترل منطقۀ سومار را به‌دست بگیرند. حدود ساعت 1400 حومۀ نفت‌شهر نیز همان سرنوشت را پیدا کرد و یگان‌های مدافع ایرانی به عقب رانده شدند. در جنوب منطقۀ سومار، ارتفاعات میمک آخرین و جنوبی‌ترین منطقۀ مسئولیت لشکر81 زرهی بود که توسط نیروهای اشغال‌گر تصرف شد؛ ولی به‌علت مقاومت شدید گروه رزمی اعزامی از صالح‌آباد به این منطقه، عملیات آفندی دشمن در غرب سرنی، تنگ بینا و تنگ بیجار سد شد.

اما منطقۀ قصرشیرین و سرپل‌ذهاب و به‌دنبال آنها، گیلانغرب شاهد صحنه‌های نبرد خونینی شد و نیروهای متجاوز عراق در این مناطق مانند خوزستان با مقاومت سرسختانۀ رزمندگان مدافع ایرانی مواجه شدند.

كاركنان پاسگاه‌های مرزی که با عناصر لشکر81 زرهی تقویت شده بودند، تا ساعت 1200 روز دوم نبرد مقاومت کردند؛ اما به‌تدریج مجبور به عقب‌نشینی شدند. ازجمله پایگاه‌های مقاومت نیروهای ایرانی که در ساعات اولیۀ روز اول مهرماه سقوط کرد، پاسگاه‌های منطقۀ باویسی و تیله‌کوه بود. نیروهای دشمن با انهدام این پاسگاه‌ها، در محور باویسی- تیله‌کوه- بیشگان به سمت جنوب تغییر جهت دادند و در همان روز به دشت‌ذهاب رسیدند. با این اقدام دشمن، تعدادی از مواضع عناصر لشکر81 زرهی دور زده شدند و راه عقب‌نشینی آنها به دشت‌ذهاب بسته شد؛ به همین دليل، قسمتی از وسایل و تجهیزات آنها جا مانده و به‌دست نیروهای عراقی افتاد.

در این روز یک آتشبار 130م‌م از گردان332 توپخانۀ گروه44 توپخانه و یک آتشبار 203م‌م از گردان توپخانۀ در منطقۀ گرده‌نو به‌دست نیروهای دشمن افتاد. یک ستون دیگر دشمن از شمال برادرعزیز و باباهادی وارد قلمرو ایران شد و به‌سرعت خود را به جادۀ قصرشیرین- سرپل‌ذهاب رسانده و ارتباط بین سرپل‌ذهاب و قصرشیرین را قطع کرد. یک ستون دشمن از پاسگاه مرزی هدایت و گمرک کهنه به سمت قصرشیرین پیشروی کرد و در حالی که توپخانۀ سنگین عراق از آن پشتیبانی می‌کرد، نیروهای مدافع مرزی را عقب راند و در حاشیۀ شهر مستقر شد. ستون دیگر دشمن در محور عمومی خسروی- خِر ناصرخان- قصرشیرین پیشروی کرد؛ ولی در مقابل مقاومت گروه رزمی مستقر در این محور، مجبور به توقف شد.

روز 2/7/1359

تلاش دشمن در روز دوم مهرماه برای اشغال سرپل‌ذهاب صرف شد. در ساعت 0900 تانک‌های دشمن به فاصلۀ دو کیلومتری سرپل‌ذهاب رسیدند و تلاش کردند وارد شهر شوند. در این روز درگیری نیروهای طرفین شدت بیشتری گرفت. باتوجه به شرایط نامطلوب موجود، لشکر81 زرهی از نیروی زمینی درخواست کرد که اجازه داده شود تا عناصر باقیماندۀ یگان‌های متلاشی شده جمع‌آوری و در مواضع پدافندی در کرانه‌های کاسه‌گران، پاطاق و سگان مستقر شوند، اما این درخواست با مخالفت فرمانده نیروی زمینی مواجه شد. پاسخ قاطع فرمانده نیروی زمینی پیامد مفیدی داشت؛ زیرا همین نیروهای به‌ظاهر متلاشی شده که بنا بود با رها کردن شهر و پادگان سرپل‌ذهاب تا گردنۀ پاطاق در 15 کیلومتری و گردنۀ سگان در 30 کیلومتری شرق سرپل‌ذهاب عقب‌نشینی کنند، جملگی در سرپل‌ذهاب به مقاومت ادامه دادند و حتی توانستند تعدادی از نیروهای دشمن را تا ارتفاعات قراویز واقع در 10 کیلومتری غرب سرپل‌ذهاب عقب برانند.

در این روز یک آتشبار کاتیوشا از گردان374 توپخانه از گروه44 توپخانه که تازه به پادگان سرپل‌ذهاب رسیده و هنوز به‌کار گرفته نشده بود، از پادگان خارج و در محور پادگان به سرآب‌گرم انتقال داده شد و در زمین باز اشغال موضع کرد. سپس با استفاده از یک دیده‌بان که با هلی‌کوپتر به ارتفاعات دانه‌خشک نقل مکان داده شده بود، آتش بی‌امان روی نیروهای متجاوز گشود. همچنین سه عراده هویتزر 155م‌م خودکششی که برای تعویض آتشبار مستقر در نفت‌شهر به پادگان سرپل‌ذهاب وارد شده و منتظر تریلی برای عزیمت به نفت‌شهر بود، به بیرون پادگان برده شد و در یک موضع تعجیلی مستقر و مشغول تیراندازی روی نیروهای متخاصم شد. پس از چندی با جمع‌آوری توپ‌های سرگردان در منطقه، تعداد توپ‌های این آتشبار به عدد 9 رسید. اجرای آتش انبوه این دو یگان توپخانه به‌حدی شدید بود که دشمن متجاوز مجبور به توقف و توسعۀ وضعیت شد و یگان‌های خود را به پشت ارتفاعات برده و حالت پدافندی به خود گرفت.

روز 3/7/1359

در روز سوم مهر 1359 نیروهای عراقی شدیدترین حملات خود را در جبهۀ نبرد قصرشیرین- سرپل‌ذهاب اجرا كردند. حملات زمینی نیروهای عراقی با پشتیبانی شدید هوایی توأم بود. در این روز شهرهای کرمانشاه، ازجمله پایگاه هوانیروز واقع در این شهر و اسلام‌آباد، به‌شدت بمباران شدند و متقابلاً جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش ایران نیز مناطق نظامی شهرهای نزدیک به مرز عراق، ازجمله تأسیسات نظامی خانقین را بمباران کردند. یگان‌های نیروی زمینی ارتش عراق تلاش کردند شهر سرپل‌ذهاب را اشغال کنند و سپس پادگان ابوذر را از سمت شمال شرقی دور زده، محور مواصلاتی اسلام‌آباد- سرپل‌ذهاب را قطع کنند و در صورت امکان خود را به گردنۀ پاطاق برسانند که موفق نشدند.

از روز سوم مهرماه هلی‌کوپترهای هوانیروز در منطقه فعال شدند و به تانک‌ها و نفربرهای عراقی حمله کردند. ورود ناگهانی این نیروی رزمنده به صحنۀ پیکار سبب وحشت نیروهای عراقی شد؛ زیرا آنها انتظار چنین عکس‌العملی را از نیروهای ایرانی نداشتند. این اقدام هوانیروز اثرات بسیار مثبتی داشت و از سرعت پیشروی تانک‌های عراقی کاست تا فرمانده تیپ3 چاره‌ای برای متوقف کردن نیروهای دشمن به طرف پادگان ابوذر بیندیشد. این در حالی بود که تیراندازی بدون وقفۀ توپخانه همچنان ادامه داشت و برای امنیت پرواز هلی‌کوپترهای تک‌ور، مرکز هماهنگی پشتیبانی آتش موقت متشکله در پادگان سرپل‌ذهاب، اقدامات کنترلی لازم را انجام داد. تحت آن شرایط فقط پنج دستگاه تانک در نزدیکی پادگان باقی مانده بود. فرمانده تیپ، این تعداد تانک را به شمال‌غربی پادگان، حوالی سرآب‌گرم، تغییر مکان داد که با استفاده از آنها به سوی تانک‌ها و نفربرهای عراقی تیراندازی شد. با این اقدام، نیروهای عراقی تصور کردند با یک موضع پدافندی قوی در محور سرآب‌گرم روبه‌رو شده‌اند و همین امر سبب توقف و سپس عقب‌نشینی دشمن از حوالی سرآب‌گرم شد. در قسمت شمال جاده نیز نیروهای ایرانی با استعداد رزمی اندک به داخل شهر سرپل‌ذهاب پیشروی کردند و نیروهای دشمن را که تا پمپ‌بنزین شهر پیش آمده بودند، عقب راندند و تهدید جدی از اطراف شهر برطرف شد.

اما در قصرشیرین فشار دشمن همچنان ادامه داشت و شهر به محاصرۀ دشمن درآمده و سیستم ارتباطی این شهر با سایر نقاط قطع شده بود. در ساعت 1825 روز سوم مهرماه ورود نیروهای عراقی به داخل شهر قصرشیرین مورد تأیید قرار گرفت. با ورود نیروهای دشمن به داخل شهر، نبرد شهری بین مدافعان میهن اسلامی با نیروهای متجاوز اشغال‌گر به اوج خود رسید. سرانجام دقایقی بعد از نیمه شب سوم به چهارم مهرماه، ناحیۀ ژاندارمری کرمانشاه اطلاع داد که شهر قصرشیرین در کنترل کامل نیروهای دشمن قرار گرفته است.

روز 4/7/1359

در آغاز روز چهارم مهرماه 1359سقوط قصرشیرین به‌دست نیروهای عراقی قطعی شد؛ ولی هنوز مقاومت‌های پراکنده‌ای در داخل شهر وجود داشت. با آغاز روشنایی روز، خیابان‌های قصرشیرین جولان‌گاه سربازان اشغال‌گر عراقی شد و ارتش متجاوز عراق با پخش اطلاعیه‌هایی تلاش کرد حمایت مردم را به‌سوی حکومت عراق جلب کرده و باقی‌ماندۀ افراد مدافع ایرانی را دستگیر كند. اسرایی که از دشمن گرفته شده بودند، در بازجویی اظهار کردند که تیپ‌های 25 مکانیزه و 30 زرهی لشکر 6 زرهی و تیپ23 لشکر 8 کوهستانی عراق در منطقۀ قصرشیرین- سرپل‌ذهاب وارد عمل شده‌اند؛ به‌این‌نحو که تیپ25 مکانیزه در محور خسروی- قصرشیرین، تیپ30 زرهی در دشت‌ذهاب و تیپ23 پیاده در تپه‌رش در عملیات آفندی شرکت کرده‌اند. در این روز یک یگان توپخانۀ 105م‌م که زیر امر لشکر قرار گرفته بود، در ساعت 0800 به‌منظور استقرار روی ارتفاعات سگان به منطقۀ مسئولیت تیپ1 زرهی اعزام شد.

در این روز در منطقۀ سرپل‌ذهاب تیپ3 زرهی با پشتیبانی توپخانه‌های موجود، هلی‌کوپترهای هوانیروز و با همیاری رزمندگان سپاه پاسداران موفق شد نیروهای دشمن را تا قره‌بلاغ عقب براند. سپس نیروهای ایرانی موفق شدند پاسگاه‌های قره‌بلاغ و شرکت سهامی زراعی را از اشغال دشمن آزاد سازند و همچنین مهاجمان عراقی را در محور سرپل‌ذهاب- گرده‌نو تا اندازه‌ای عقب برانند.

روز 5/7/1359

در روز پنجم مهرماه نیز نیروهای دشمن تلاش خود را برای به‌دست گرفتن کنترل شهر و پادگان سرپل‌ذهاب ادامه دادند. بنابراين، نیروهای تازه‌نفس عراق که عمدتاً عناصر درگیر نشدۀ لشکر 6 زرهی و تیپ 94 پیاده و عناصری از لشکر 8 پیاده بودند، وارد منطقۀ سرپل‌ذهاب شدند. این عناصر تازه‌وارد، از شمال به جنوب در محور بیشگان- سرپل‌ذهاب پیشروی کردند تا نیروهای عراقی مستقر در غرب سرپل‌ذهاب را تقویت کرده و با هم به شهر یورش ببرند. در ساعت 1450 تعداد 300 نفر از افراد ایثارگر سپاه پاسداران برای تقویت یگان‌های منطقۀ مزبور اعزام شدند که به این ترتیب در اثر مقاومت جانانۀ نیروهای مدافع خودی، دشمن از دست‌یابی به شهر ناامید شد و از بعدازظهر آن روز تلاش خود را متوجه محور گیلانغرب کرد.

در ساعت 1500 عوامل اطلاعاتی خبر دادند که یک واحد زرهی و مکانیزۀ دشمن (حدود 200 دستگاه خودرو) در محور گیلانغرب در حال پیشروی است و از گردنۀ امام‌حسن گذشته و به حوالی روستای قاسم‌آباد واقع در غرب گیلانغرب رسیده است. با دریافت این خبر، لشکر تعدادی از تانک‌های باقی‌ماندۀ گردان 285 تانک را جمع‌آوری و از کرمانشاه به منطقۀ گیلانغرب اعزام کرد. قبل از رسیدن این نیرو به منطقۀ مورد تهدید، با هماهنگی ژاندارمری، اهالی گیلانغرب بسیج شدند تا از شهر و دیار خود دفاع کنند. به این ترتیب هستۀ مرکزی نیروهای مقاومت در محور گیلانغرب تشکیل و همین نیروی اندک موفق شد از سقوط شهر گیلانغرب به‌دست نیروهای متجاوز عراق جلوگیری كند.

 

 

 

منبع: توپخانه در سد و تثبیت متجاوز، نجفی راشد و هکاران، محمد، 1396، ایران سبز، تهران

1397/7/30 11:22:20 56 0
قسمت ارائه دهنده: مدیریت تولید محتوا
برای عضویت درکانال سایت هیئت معارف جنگ شهید صیاد شیرازی اینجا کلیک کنید
تویضیحات در موتور جستجو
در مقابل این تجاوز آشکار و غیرانسانی، به توپخانۀ ایران دستور داده شد که در پاسخ‌گویی به آتش توپخانۀ دشمن به قصرشیرین، آتش خود را به خارج و دور از مناطق مسکونی شهر خانقین روانه سازد تا به نیروهای عراقی نشان داده شود که در صورت لزوم، ارتش ایران نیز توانایی آن را دارد که مقابله‌ به ‌مثل کرده و به شرارت‌های ارتش عراق پاسخ مناسب بدهد.
نظرات ارسالی
نظر شما






Retype the CAPTCHA code from the image
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code
 


4
>
تهران انتهای اتوبان ارتش خیابان برادران شهید شاهمرادی صندق پستی: 554-19575 - کدپستی: 1676653517
02122979698
Info@maarefjang.ir
پیام کوتاه هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
300040004620
نرم افزار اندروید هیئت معارف جنگ
در این نرم افزار در بخش معارف جنگ عملیاتهای دوران دفاع مقدس همراه با نقشه هر عملیات و به تفکیک از سال اول تا سال هشتم جنگ قابل مشاهده می باشد.
هیئت معارف جنگ را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

انتشار مقالات و مطالب در این پایگاه به منزله تائید تمام و کمال آنها نبوده، بلکه مطالب منعکس کننده نظرات نویسندگان آنها می باشد.

maarefjang @ 2015